اثربخشی درمان فرا تشخیصی یکپارچه نگر بر حساسیت به طرد دانش آموزان دوره متوسطه فولاد شهر

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان فرا تشخیصی یکپارچه نگر بر حساسیت به دانش دوره متوسطه فولاد شهر انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی با یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل به همراه پیش آزمون و پس آزمون بود. در این پژوهش، جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوره اول و دوم شهرستان فولاد شهر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان با روش نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری کنترل و آزمایش جایگزین شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه حساسیت به طرد داونی و فلدمن (۱۹۹۶) بود. جلسات درمان فراتشخیصی یکپارچه نگر (لواف آرانی و همکاران، ۱۴۰۱) به تعداد ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای برا گروه آزمایش اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) و چند متغیره (MANCOVA) با کمک نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۷ انجام شد. یافته ها نشان داد که درمان فرا تشخیصی یکپارچه نگر بر حساسیت به طرد دانش آموزان تاثیر معناداری در سطح (p<۰. ۰۵) دارد.

کلیدواژه ها:

درمان فرا تشخیصی یکپارچه نگر ، حساسیت به طرد ، دانش اموزان