زبان بدن معلم و تاثیر آن بر یادگیری فعال دانش آموزان

زبان بدن معلم به عنوان یکی از مهم ترین ابعاد ارتباط غیرکلامی در محیط آموزشی، نقشی اساسی در ایجاد تعامل موثر با دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش های مروری نشان می دهند که حرکات دست، تماس چشمی، حالات چهره و وضعیت بدنی معلم می تواند بر انگیزش، تمرکز و مشارکت فعال دانش آموزان تاثیر مستقیم داشته باشد. یادگیری فعال که بر پایه مشارکت، پرسشگری و تعامل شکل می گیرد، نیازمند فضایی است که در آن معلم بتواند با استفاده از زبان بدن، اعتماد و ارتباط مثبت ایجاد کند. این مقاله با رویکرد مروری، به بررسی مطالعات و نظریه های موجود در زمینه ارتباط غیرکلامی معلمان و تاثیر آن بر یادگیری فعال دانش آموزان می پردازد. نتایج مرور نشان می دهد که زبان بدن نه تنها ابزار انتقال پیام آموزشی است، بلکه به عنوان عاملی انگیزشی و روان شناختی، کیفیت یادگیری را ارتقا می دهد. همچنین، چالش هایی مانند تفاوت های فرهنگی، سوءبرداشت های احتمالی و محدودیت های پژوهش های موجود مورد توجه قرار گرفته است. در پایان، پیشنهادهایی برای بهبود مهارت های غیرکلامی معلمان و مسیرهای آینده پژوهش ارائه می شود تا زمینه ای برای ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری فعال فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

زبان بدن معلم ، یادگیری فعال ، ارتباط غیرکلامی ، انگیزش دانش آموز ، تعامل کلاس