بررسی تاثیر جو مدرسه و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

نظام تعلیم و تربیت، سنگ بنای توسعه فردی و اجتماعی هر جامعه ای محسوب می شود و در این میان، محیطی که دانش آموزان اوقات زیادی از دوران شکل گیری شخصیت و رشد فکری خود را در آن سپری می کنند، نقشی حیاتی ایفا می نماید. هدف این تحقیق بررسی رابطه معنادار بین جو مدرسه و انگیزش تحصیلی دانش آموزان، با تمرکز بر شناسایی ابعاد موثرتر جو بر راهبردهای انگیزشی و خودکارآمدی آنان بود. روش تحقیق مورد استفاده، یک مرور نظام مند و تحلیلی بر منابع و پژوهش های مرتبط در سال های اخیر بود تا مدل های نظری و یافته های تجربی موجود، به شکلی منسجم مورد ارزیابی قرار گیرند. یافته های کلیدی تحقیق نشان دادند که جو مدرسه، به ویژه ابعاد عاطفی و روابطی آن، پیش بینی کننده قوی انگیزش درونی است و این تاثیر از طریق افزایش خودکارآمدی و تقویت نگرش رشد صورت می گیرد؛ همچنین، تناسب جو غالب مدرسه با سبک های یادگیری فردی، بر میزان اثربخشی این جو تاثیرگذار است. در نتیجه گیری، جو مدرسه عاملی فعال در فرآیند یاددهی-یادگیری تلقی می شود که مدیریت موثر آن برای ارتقاء عملکرد تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان ضروری است و نیازمند توجه ویژه مدیران به انعطاف پذیری و عدالت رویه ای در محیط آموزشی است.

کلیدواژه ها:

جو مدرسه ، انگیزش تحصیلی ، خودکارآمدی ، حمایت اجتماعی ، محیط یادگیری.