اختلال دیداری در دانش آموزان ابتدایی و راهکارهای آن

اختلالات پردازش بینایی به عنوان یکی از موانع پنهان اما تاثیرگذار در موفقیت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شناخته می شوند. این اختلالات که ریشه در عملکرد عصبی-شناختی دارند، به ضعف در تفسیر و تحلیل اطلاعات دریافتی از طریق حس بینایی، علیرغم دید واضح طبیعی، اشاره می کنند. (AmericanPsychiatric Association, ۲۰۱۳) تظاهرات این اختلالات در محیط آموزشی می تواند به شکل مشکلاتی در خواندن، نوشتن، کپی کردن از تخته، درک مفاهیم ریاضی و فضایی و سازماندهی بصری بروز یابد. به دلیل شباهت علائم، این چالش ها اغلب با نارساخوانی، اختلال نقص توجه-بیش فعالی یا و یاکم انگیزگی اشتباه گرفته می شوند که نتیجه آن، تشخیص نادرست، مداخلات نامناسب و تداوم چرخه شکست و کاهش عزت نفس در یادگیرنده است. (Silverstein, ۲۰۲۳ ) این مقاله با روشی مروری-تحلیلی و با اتکا به پژوهش های معتبر، به بررسی ماهیت، نشانه های تشخیصی و پیامدهای تحصیلی-عاطفی اختلالات پردازش بینایی می پردازد. علاوه بر این، راهکارهای عملی و مبتنی بر شواهد در سه سطح پیشگیری و غربالگری اولیه، ارزیابی تخصصی بینایی سنجی و عصب شناختی، و مداخله را مورد بررسی قرار می دهد. راهکارهای مداخله ای در دو محور اصلی ارائه می شوند: الف) تمرینات یکپارچگی دیداری-حرکتی و تقویت مهارت های پردازش بینایی پایه( ۲۰۲۱Scheiman & Rouse) ب) تطبیق ها و سازگاری های محیطی و آموزشی در کلاس درس (مانند تغییر در فونت و فاصله متن، استفاده از راهنماهای دیداری و تطبیق در روش های تدریس.) یافته ها حاکی از آن است که شناسایی به موقع از طریق غربالگری دقیق و همکاری بین رشته ای (بینایی سنجی، روانشناسی، آموزش و پرورش)، و به کارگیری مداخلات هدفمند، می تواند به بهبود چشمگیر عملکرد تحصیلی، افزایش مشارکت در فعالیت های کلاسی و کاهش اضطراب ناشی از یادگیری در این دانش آموزان بینجامد Kulp & Schmidt, ۲۰۲۲). ). این مقاله بر ضرورت آگاهی بخشی به معلمان و اولیا از نشانه های این اختلالات و لزوم دسترسی به ارزیابی های تخصصی تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

اختلال پردازش بینایی ، دانش آموزان ابتدایی ، اختلالات یادگیری خاص ، ادراک بینایی