بررسی فرهنگ پوشش از منظر فقه و قانون

فرهنگ پوشش در جامعه ایران، پدیده ای است که ریشه در آموزه های دینی داشته و به عنوان ابزاری برای حفظ عفاف، کرامت انسانی و امنیت اجتماعی تلقی می شود. این مقاله به بررسی ابعاد پوشش از دو منظر فقه اسلامی و قوانین جاری ایران می پردازد. از نگاه فقهی، حجاب برای زنان و پوشش مناسب برای مردان یک واجب شرعی است که بر اساس آیات قرآن (مانند آیه ۳۱ سوره نور و ۵۹ سوره احزاب) و روایات معصومین (ع) تبیین شده است. در نظام حقوقی ایران نیز بر اساس اصل ۴ قانون اساسی، الزامات پوشش جنبه قانونی یافته و در قوانین جزایی و اداری، از جمله تبصره ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی، جرم انگاری شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که اگرچه فقه پایه اصلی این قوانین است، اما چالش هایی نظیر تغییرات اجتماعی ناشی از مدرنیته و مباحثات پیرامون حقوق بشر، ضرورت بازنگری و بحث های جدی در این زمینه را دوچندان کرده است

کلیدواژه ها:

مفهوم پوشش در فقه اسلامی ، پوشش برای زنان ، پوشش برای مردان ، قوانین مربوط به پوشش در ایران مجازات های مرتبط.