عوامل موثر در بروز پرخاشگری دانش آموزان و نقش معلم دربهبود این رفتار

چکیده:پرخاشگری دانش آموزان به عنوان یک چالش رفتاری فراگیر،نه تنها آرامش محیط آموزشی را بر هم می زند، بلکه پیشرفت تحصیلی و سلامت روانی همه ذی نفعان را تحت تاثیر قرار می دهد. این مقاله مروری با هدف تلفیق و تحلیل مطالعات پیشین، به بررسی نظام مند عوامل زمینه ساز این پدیده و تبیین راهکارهای مداخله معلم محور می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که بروز پرخاشگری حاصل تعامل پیچیده عوامل فردی (مانند تنظیم هیجانی ضعیف و traits شخصیتی)، خانوادگی (شامل سبک های فرزندپروری خشن و تعارضات خانگی) و مدرسه ای (از قبیل جو مدرسه، روابط با همسالان و مدیریت کلاس) است. در این میان، معلم به عنوان موثرترین عامل در محیط آموزشی، نقشی محوری و دووجهی ایفا می کند. از یک سو، با ایجاد محیطی امن، قابل پیش بینی و مبتنی بر احترام متقابل، و نیز آموزش مستقیم مهارت های اجتماعی و هیجانی، می تواند در مقام یک عامل پیشگیرنده عمل کند. از سوی دیگر، در مقام مداخله گر، بهره گیری از تکنیک های مدیریت خشم، روش های انضباطی مثبت و غیرتحقیرآمیز، و ایجاد گفت وگوی اصلاحی، راهکارهای موثری برای کاهش و تعدیل رفتارهای پرخاشگرانه ارائه می دهد. این مقاله نتیجه می گیرد که رویکرد معلم باید فراتر از کنترل موقعیتی باشد و با نگاهی نظام مند و آموزشی، به ریشه های رفتار بپردازد. آگاهی معلمان از این عوامل و تقویت توانمندی های حرفه ای ایشان در حوزه مدیریت هیجان و ارتباط، گام ضروری در تبدیل کلاس درس به محیطی سازنده و عاری از خشونت است.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری دانش آموزان ، عوامل مدرسه ای ، نقش معلم ، مداخلات آموزشی ، مهارت های هیجانی-اجتماعی.