نقش احساسات در یادگیری دانش آموزان: مروری بر رویکردهای روان شناختی و تربیتی

احساسات نقش محوری در فرایند یادگیری دانش آموزان ایفا می کنند و بر حافظه، انگیزش و عملکرد تحصیلی تاثیر مستقیم دارند. این پژوهش مروری، رویکردهای روان شناختی (نظریه هوش هیجانی گلمن، مدل پردازش عاطفی لازاروس) و تربیتی (آموزش مبتنی بر احساسات، کلاس های مثبت گرا) را بررسی می کند. روش توصیفی-تحلیلی با تحلیل محتوای منابع علمی مرتبط با نقش احساسات مثبت (شادی، کنجکاوی) و منفی (اضطراب، خشم) در یادگیری صورت پذیرفت. یافته ها نشان می دهد احساسات مثبت گیرندگی شناختی را افزایش و حافظه بلندمدت را تقویت می کنند، در حالی که احساسات منفی تمرکز و انگیزش را مختل می سازند. رویکردهای تربیتی موثر شامل فضای عاطفی امن کلاس، بازخورد همدلانه معلم و فعالیت های گروهی هیجان محور است. پژوهش بر ضرورت ادغام تربیت عاطفی در برنامه درسی ابتدایی تاکید دارد و چارچوب بومی "کلاس احساس" را پیشنهاد می دهد. نتایج سیاست گذاران را به بازطراحی محیط های یادگیری عاطفی ترغیب می کند.

کلیدواژه ها:

احساسات ، یادگیری ، هوش هیجانی ، تربیت عاطفی