بررسی خلاقیت و نوآوری در دگرگونی رویکردهای تربیتی و پرورشی نظام آموزش معاصر

بررسی خلاقیت و نوآوری در دگرگونی رویکردهای تربیتی و پرورشی نظام آموزش معاصر می تواند به پیشرفت آموزش کمک کند. خلاقیت و نوآوری در دهه های اخیر به عنوان دو رکن اساسی تحول در آموزش و پرورش شناخته شده اند و نقش بنیادینی در بازاندیشی رویکردهای تربیتی ایفا می کنند. نظام های آموزشی که در گذشته بیشتر بر انتقال دانش ایستا و محتوای از پیش تعیین شده متمرکز بودند، امروز ناگزیر به توجه به مهارت های خلاق، نوآورانه و مسئله محور شده اند. خلاقیت، به معنای توانایی تولید ایده های جدید و اصیل، و نوآوری، به منزله به کارگیری این ایده ها در عمل، می توانند به تربیت انسان هایی منجر شوند که توانایی سازگاری با تغییرات سریع اجتماعی، فرهنگی و فناورانه را دارند. پژوهش های مختلف نشان داده اند که توسعه خلاقیت و نوآوری در فرآیندهای تربیتی، نه تنها به ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک می کند، بلکه زمینه رشد مهارت های اجتماعی، عاطفی و فردی آنان را نیز فراهم می آورد.