تحلیل و بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر گسترش روش های یادگیری و بهبود کیفیت فرآیندهای آموزشی در آموزش و پرورش با تمرکز بر عدالت آموزشی

این مقاله به تحلیل و بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر گسترش روش های یادگیری و بهبود کیفیت فرآیندهای آموزشی در نظام آموزش و پرورش با تمرکز خاص بر عدالت آموزشی می پردازد. هوش مصنوعی با فراهم آوردن امکان شخصی سازی آموزش، ارائه بازخورد فوری و سازگار، و توسعه محتوای آموزشی تطبیقی، توانسته است شیوه های سنتی آموزش را متحول کند. از جمله مزایای آن می توان به ایجاد سیستم های آموزشی هوشمند، دستیاران مجازی آموزشی و پلتفرم های یادگیری انطباقی اشاره نمود که به تفاوت های فردی دانش آموزان توجه می کنند. در حوزه عدالت آموزشی، هوش مصنوعی می تواند با کاهش شکاف دیجیتالی، فراهم کردن دسترسی به منابع آموزشی با کیفیت برای دانش آموزان در مناطق محروم یا با نیازهای ویژه، و زدودن سوگیری های احتمالی از طریق طراحی الگوریتم های عادلانه، به برقراری فرصت های آموزشی برابر کمک شایانی نماید. با این حال، چالش هایی همچون نیاز به زیرساخت های فناوری مناسب، ملاحظات اخلاقی و حریم خصوصی، و خطر تعمیق نابرابری در صورت عدم دسترسی عادلانه به فناوری نیز وجود دارد. در نهایت، به کارگیری مسئولانه و برنامه ریزی شده هوش مصنوعی در آموزش و پرورش، با در نظر گرفتن اصل عدالت، می تواند به ارتقای کیفیت و کارایی آموزشی و تحقق یادگیری منصفانه برای تمامی فراگیران بینجامد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، روش های یادگیری ، کیفیت آموزشی ، آموزش و پرورش ، عدالت آموزشی.