کنشگری اجتماعی معلمان راهبردی برای توسعه پایدار فرهنگی واخلاقی

پژوهش با هدف بررسی نقش کنشگری اجتماعی معلمان در تحقق توسعه پایدار فرهنگی و اخلاقی انجام شده است. معلمان به عنوان عاملان تغییر اجتماعی، فراتر از نقش آموزشی خود، می توانند ارزش های اخلاقی و فرهنگی را در جامعه نهادینه کرده و مسیر پایداری را برای نسل های آینده هموار سازند. روش پژوهش کیفی توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه اسنادی، تحلیل محتوای متون آموزشی و فرهنگی و مصاحبه با معلمان فعال در حوزه اجتماعی گردآوری شده است. روند پژوهش شامل شناسایی نمونه های موفق از کنشگری اجتماعی معلمان، تحلیل نقش این فعالیت ها در ارتقای فرهنگ مسئولیت پذیری و اخلاق اجتماعی، و استخراج الگوهای قابل تکرار برای سایر محیط های آموزشی بوده است. مدل تحلیل مطالب بر پایه نظریه سیستم های اجتماعی برونفن برنر و رویکرد یادگیری مشارکتی طراحی گردید که در آن معلم به عنوان حلقه واسط میان خانواده، مدرسه و جامعه عمل می کند و با کنشگری اجتماعی خود ارزش های اخلاقی و فرهنگی را در لایه های مختلف اجتماعی بازتولید می نماید. نتایج نشان داد که کنشگری اجتماعی معلمان موجب تقویت سرمایه اجتماعی، افزایش اعتماد میان دانش آموزان، خانواده ها و جامعه، و نهادینه سازی فرهنگ مسئولیت پذیری در نسل جوان می شود. همچنین فعالیت های اجتماعی معلمان در حوزه های محیط زیست، سلامت و مصرف پایدار به ارتقای فرهنگ اخلاقی و اجتماعی کمک کرده و آنان را به الهام بخش تغییرات فرهنگی و اخلاقی بدل می سازد. در نهایت، توسعه پایدار فرهنگی و اخلاقی زمانی تحقق می یابد که کنشگری اجتماعی معلمان به صورت سازمان یافته و نهادی حمایت شود.

کلیدواژه ها:

کنشگری اجتماعی ، توسعه پایدارفرهنگی ، معلمان