نقش فناوری های نوین مالی در تامین مالی مدارس مناطق کم برخوردار

در سال های اخیر، نابرابری آموزشی در مناطق محروم ایران، به ویژه استان سیستان و بلوچستان، به یکی از چالش های جدی نظام آموزش و پرورش تبدیل شده است. مدارس کم برخوردار این مناطق با کمبود شدید منابع مالی، زیرساخت های آموزشی ضعیف و نبود تجهیزات مناسب مواجه اند. در این میان، فناوری های نوین مالی می توانند به عنوان ابزاری نوآورانه و تحول آفرین در تامین مالی مدارس ایفای نقش کنند. این نوشتار با هدف بررسی ظرفیت های ابزارهای مالی نوین مانند گردآوری مردمی منابع، سرمایه گذاری با هدف اجتماعی، زنجیره بلوک و پول های دیجیتال، به تحلیل کاربرد آن ها در ارتقای عدالت آموزشی می پردازد. در بخش های گوناگون مقاله، ضمن معرفی ابزارهای مالی قابل استفاده در آموزش، دشواری های اجرایی مانند ضعف زیرساخت های ارتباطی، نبود سواد مالی، موانع قانونی و نبود نهادهای واسط بررسی شده و راهکارهایی عملی برای رفع آن ها ارائه گردیده است. همچنین، نمونه های موفق داخلی و جهانی مانند سامانه های «مهربانه»، «مدرسه ساز»، و طرح های «اهداکنندگان انتخاب گر» و «آموزش دختران» تحلیل شده اند تا امکان بهره برداری بومی از این تجربه ها در ایران بررسی شود. در پایان، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری در زمینه بهره گیری از فناوری های مالی در آموزش مناطق محروم ارائه شده است . نتایج این پژوهش نشان می دهد که با پشتیبانی ساختاری، اصلاح قوانین و توسعه زیرساخت ها، فناوری های نوین مالی می توانند نقش موثری در تامین منابع پایدار برای مدارس کم برخوردار ایفا کرده و گامی مهم در جهت تحقق عدالت آموزشی بردارند.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، مدارس کم برخوردار ، فناوری های مالی ، سرمایه گذاری اجتماعی