بررسی نحوه استفاده از سیستم های شبیه سازی و محیط های یادگیری تعاملی مبتنی بر فناوری در آموزش مهارت های فنی به دانش آموزان

سیستم های شبیه سازی به عنوان پل میان یادگیری نظری و عملی مورد توجه قرار گرفته اند و محیط های تعاملی با ارائه بازخورد فوری، امکان یادگیری فعال و مشارکت دانش آموزان را فراهم می کنند. این مطالعه نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری های تعاملی می تواند یادگیری مهارت های فنی را به شکل عمیق تر و کاربردی تر ارتقا دهد. محیط های تعاملی با ایجاد فرصت همکاری گروهی و دریافت بازخورد فوری، انگیزش و مشارکت دانش آموزان را افزایش داده و یادگیری مهارت های نرم را به همراه مهارت های فنی تقویت می کنند. استفاده از فناوری باعث می شود فرآیند یادگیری ساختاریافته، منعطف و شخصی سازی شده باشد و هر دانش آموز بر اساس توانایی و نیازهای خود مهارت ها را توسعه دهد. فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی و واقعیت افزوده، چشم انداز جدیدی برای آموزش مهارت های فنی ایجاد کرده اند. هوش مصنوعی با تحلیل مسیر یادگیری و ارائه تمرین های هدفمند، یادگیری شخصی سازی شده را ممکن می سازد و واقعیت افزوده تجربه تعامل با فرآیندها و تجهیزات را به شکل ملموس و جذاب فراهم می کند. این فناوری ها به دانش آموزان امکان می دهند مهارت های خود را در محیطی شبیه سازی شده و واقع گرایانه توسعه دهند و آمادگی لازم برای مواجهه با شرایط واقعی حرفه ای و صنعتی را کسب کنند. ترکیب این فناوری ها با محیط های تعاملی، یادگیری فعال، مشارکتی و تجربه محور را تقویت می کند. استفاده از سیستم های شبیه سازی و محیط های تعاملی مبتنی بر فناوری، علاوه بر توسعه مهارت های فنی، موجب ارتقای مهارت های نرم، تقویت تفکر تحلیلی و توانایی حل مسئله در دانش آموزان می شود. همچنین توجه به عدالت آموزشی و دسترسی برابر به فناوری های نوین، تضمین کننده بهره مندی تمامی دانش آموزان از فرصت های یادگیری فعال و کاربردی است.

کلیدواژه ها:

سیستم های شبیه سازی ، محیط های یادگیری تعاملی ، فناوری ، آموزش ، مهارت های فنی ، دانش آموزان