آینده نگری در آموزش: چگونه بازی های فناورانه شکل دهنده مدارس نوین هستند؟

تحولات سریع فناوری در دهه اخیر، نظام های آموزشی را با بازنگری جدی در روش های تدریس و یادگیری مواجه کرده است. یکی از رویکردهای نوپدید در این حوزه، بهره گیری از بازی های فناورانه و یادگیری مبتنی بر بازی ها است که توانسته اند به شکل چشمگیری انگیزه، تعامل، و عمق یادگیری در دانش آموزان را افزایش دهند. این مقاله با رویکرد آینده نگری و تحلیل تطبیقی، به بررسی این پرسش می پردازد که چگونه بازی های فناورانه می توانند مدارس سنتی را به مدارس نوین مبتنی بر فناوری، خلاقیت و یادگیری شخصی سازی شده تبدیل کنند. در این راستا، مولف ضمن مرور نظریه های یادگیری تعاملی، مدل های گیمیفیکیشن و کاربردهای هوش مصنوعی (AI)، واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR) در آموزش، نشان می دهد که این فناوری ها تجربه یادگیری را از حالت منفعل به فرآیندی پویا، جذاب و سفارشی تبدیل می کنند.نتایج بررسی ها حاکی از آن است که استفاده هوشمندانه از بازی های آموزشی سبب ارتقای مهارت های قرن بیست ویکم از جمله تفکر انتقادی، همکاری تیمی، خلاقیت، سواد دیجیتال و توانایی تصمیم گیری می شود. با این حال، پیاده سازی این رویکرد در نظام آموزشی به دلیل چالش هایی نظیر هزینه های توسعه، نیاز به آموزش معلمان، ضعف زیرساخت های فناوری و محدودیت های فرهنگی با دشواری هایی همراه است.در پایان مقاله تاکید می شود که آینده مدارس نیازمند ادغام آگاهانه فناوری های بازی محور، هوش مصنوعی و طراحی آموزشی نوین است تا محیط هایی پویا و انگیزشی برای یادگیری مادام العمر فراهم گردد. توجه به بومی سازی محتوای بازی ها، تربیت معلمان متخصص در زمینه یادگیری دیجیتال و سرمایه گذاری در زیرساخت های فناوری، از الزامات حیاتی در مسیر شکل دهی به مدارس آینده محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

آینده نگری آموزشی ، بازی های فناورانه ، یادگیری مبتنی بر بازی ، مدارس نوین ، هوش مصنوعی ، واقعیت مجازی ، انگیزش یادگیری ، مهارت های قرن ۲۱