هوش هیجانی دانش آموزان به عنوان ابزار کلیدی در مدیریت استرس های تحصیلی

هدف این مقاله بررسی نقش هوش هیجانی دانش آموزان به عنوان ابزاری کلیدی در مدیریت استرس های تحصیلی و ارائه راهکارهایی برای ارتقای این مهارت در محیط مدرسه است. هوش هیجانی، به عنوان مجموعه ای از توانایی ها در شناسایی، مدیریت و تنظیم هیجانات، تاثیر مستقیم بر توانایی دانش آموزان در مواجهه با فشارهای روانی و چالش های آموزشی دارد. اهمیت این موضوع از آن جهت است که استرس های تحصیلی، به ویژه در سنین نوجوانی، می توانند زمینه ساز مشکلات جدی روانی و افت عملکرد تحصیلی شوند. در این مقاله، با رویکردی تحلیلی، مولفه های اصلی هوش هیجانی شامل خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، انگیزش درونی، همدلی، مهارت های بین فردی و سازوکارهای مقابله ای بررسی شده و تاثیر آن ها بر کاهش اضطراب و افزایش تاب آوری دانش آموزان تحلیل شده است. نتایج نشان داد که هوش هیجانی نه تنها به کاهش استرس های تحصیلی کمک می کند، بلکه بهبود عملکرد تحصیلی، ارتقای روابط اجتماعی و تقویت سلامت روانی دانش آموزان را نیز به همراه دارد. با این حال، چالش هایی مانند نبود برنامه های رسمی برای آموزش هوش هیجانی، کمبود دانش تخصصی معلمان و محدودیت های زمانی و منابع انسانی در مدارس دولتی مانع از اجرای موثر این برنامه ها شده اند. برای رفع این چالش ها، پیشنهاد می شود که برنامه های درسی مکمل برای آموزش هوش هیجانی تدوین شود، دوره های آموزشی برای معلمان و والدین برگزار گردد، و پژوهش های میدانی برای ارزیابی تاثیر این آموزش ها انجام شود. همچنین، سیاست گذاران آموزشی باید با تقویت زیرساخت ها و برنامه های حمایتی، زمینه ساز گسترش تربیت هیجانی در مدارس شوند. این اقدامات می توانند به کاهش استرس های تحصیلی و بهبود کیفیت زندگی دانش آموزان منجر شوند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، استرس تحصیلی ، سلامت روانی دانش آموزان ، تربیت هیجانی ، نظام آموزشی