تاثیر مشارکت والدین در بهبود کیفیت تدریس معلمان

این پژوهش به بررسی عمیق و تحلیلی تاثیر متغیر مشارکت والدین بر کیفیت تدریس معلمان در نظام آموزشی می پردازد. در عصر حاضر که پیچیدگی های اجتماعی و تربیتی افزایش یافته است، کیفیت آموزش به شدت وابسته به تعامل موثر میان خانه و مدرسه است. کیفیت تدریس، که رکن اصلی فرایند یاددهی-یادگیری محسوب می شود، صرفا به دانش محتوایی معلم محدود نمی شود، بلکه به مهارت های مدیریت کلاس، انگیزش درونی، و توانایی برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان و والدین بستگی دارد. مشارکت والدین، فراتر از کمک به تکالیف منزل، شامل ابعاد عاطفی، حمایتی، تصمیم گیری و فرهنگی است که می تواند بستر ساز موفقیت تحصیلی و روانی دانش آموزان باشد. این مطالعه با بهره گیری از چارچوب های نظری نظیر نظریه سرمایه اجتماعی کلمن و نظریه سیستم های بوم شناختی برونفن برنر، نشان می دهد که چگونه تقویت این مشارکت، منجر به افزایش سرمایه اجتماعی محیط آموزشی شده و به طور مستقیم و غیرمستقیم کیفیت تدریس را ارتقاء می بخشد. تاثیرات این مشارکت بر عواملی چون افزایش انگیزش و رضایت شغلی معلمان، بهبود مدیریت کلاس درس از طریق کاهش رفتارهای نامطلوب، و افزایش اعتماد حرفه ای معلم آشکار شده است. پژوهش حاضر با تحلیل شکاف های موجود میان انتظارات مدرسه و واقعیت های خانه، راهکارهای عملیاتی و مدیریتی را برای نهادینه ساختن مشارکت موثر پیشنهاد می دهد. این مقاله با لحنی آکادمیک و تحلیلی، پاسخی به ضرورت ملی و آموزشی برای ایجاد هم افزایی میان دو نهاد محوری تربیت ارائه می دهد و مدلی مفهومی برای سیاست گذاران آموزشی ترسیم می نماید که مبتنی بر تعامل فعال و معنادار مدرسه و خانواده است.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، کیفیت تدریس ، سرمایه اجتماعی ، مدیریت کلاس درس ، انگیزش معلم ، تعامل خانه و مدرسه.