بررسی تاثیر روش های فعال یاددهی–یادگیری بر درک مفاهیم ادبیات فارسی در دانش آموزان متوسطه اول از دیدگاه معلمان

یادگیری فعال به عنوان یکی از روش های نوین آموزشی، توانسته است جایگاه مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان در حوزه های مختلف، به ویژه ادبیات فارسی، پیدا کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش های فعال یاددهی–یادگیری بر درک مفاهیم ادبیات فارسی در دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر مشکین شهر از دیدگاه معلمان انجام شد. روش پژوهش، کمی و توصیفی–تحلیلی بود و جامعه آماری شامل ۱۲۰۰ دانش آموز دختر متوسطه اول این شهر بود که نمونه ای ۳۰۰ نفری با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. داده ها از طریق پرسشنامه ساخت یافته جمع آوری شد و صحت و پایایی آن با بررسی محتوایی و آزمون پایلوت (آلفای کرونباخ = ۰.۸۷) تایید شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS ۲۶ انجام گرفت و شامل شاخص های توصیفی، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی بود. نتایج نشان داد که استفاده از روش های فعال یاددهی–یادگیری رابطه ای مثبت و معنادار با درک مفاهیم ادبیات فارسی دارد (r = ۰.۶۳, p < ۰.۰۰۱) و قادر است ۶۱٪ از تغییرات درک مفاهیم ادبی را پیش بینی کند. همچنین، دانش آموزان در فعالیت های مشارکتی مهارت بالاتری در بیان برداشت ها و نظرات خود نشان دادند، هرچند توانایی تفسیر ادبی نیازمند تقویت بیشتر است. یافته ها نشان می دهد که روش های فعال یاددهی–یادگیری می توانند ابزار موثری برای ارتقای یادگیری مفهومی، مهارت های تحلیلی و انگیزه دانش آموزان در کلاس های ادبیات فارسی باشند و پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی این روش ها را در برنامه های درسی مدارس متوسطه اول به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، روش های یاددهی–یادگیری ، ادبیات فارسی ، درک مفاهیم ، دانش آموزان متوسطه اول ، معلمان