بررسی اثربخشی بازی درمانی بر کاهش اضطراب جدایی در نوآموزان کودکستان های شهرستان رستم

مرحله پیش دبستانی یکی از حساس ترین دوره های رشد کودک است که در آن کودک برای نخستین بار از محیط امن خانواده جدا شده و با فضای جدیدی مانند کودکستان مواجه می شود. این جدایی می تواند منجر به بروز اختلال اضطراب جدایی شود که بر رشد روانی-اجتماعی کودک تاثیر منفی می گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازی درمانی بر کاهش اضطراب جدایی در نوآموزان کودکستان های شهرستان رستم انجام شد. مطالعه به صورت نیمه تجربی و با مشارکت ۲۰ کودک مبتلا به اضطراب جدایی انجام شد که به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله قرار گرفتند. گروه مداخله در ۱۳ جلسه بازی درمانی شرکت کردند که شامل فعالیت هایی متنوع مانند نقاشی، آواز، بازی های گروهی، طراحی با مواد ساده، اجرای داستان و بازی های حرکتی بود. این تکنیک ها با هدف افزایش بیان عاطفی، تقویت خودکنترلی، بهبود روابط اجتماعی و کاهش اضطراب طراحی و اجرا شدند. همچنین آموزش هایی برای مادران کودکان گروه مداخله در قالب جلسات آموزشی و جزوه های راهنما ارائه شد. نتایج نشان داد که در مرحله پیش آزمون تفاوت معناداری بین سطح اضطراب جدایی در دو گروه وجود نداشت، اما پس از اجرای برنامه، کاهش قابل توجهی در نشانه های اضطراب جدایی در گروه مداخله مشاهده شد. این یافته ها نشان دهنده اثربخشی بازی درمانی در بهبود وضعیت روانی کودکان و آمادگی بهتر آن ها برای حضور در محیط کودکستان است.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، اضطراب جدایی ، کودکان ، آموزش و پیش دبستانی