بررسی رابطه سبک زندگی سالم و رضایت مندی روانی دانش آموزان

این تحقیق با هدف بررسی رابطه بین سبک زندگی سالم و رضایت مندی روانی دانش آموزان مدارس متوسطه اول ناحیه یک شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع همبستگی-توصیفی بود و جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان متوسطه اول ناحیه یک کرمانشاه بود. نمونه تحقیق شامل ۲۰۰ دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد سبک زندگی سالم و رضایت مندی روانی جمع آوری شد.تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد و شامل آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه بود. یافته ها نشان داد که سطح سبک زندگی سالم دانش آموزان در حد متوسط تا خوب و رضایت مندی روانی آنان در سطح نسبتا مطلوب قرار دارد. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که بین سبک زندگی سالم و رضایت مندی روانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = ۰.۶۲, p < ۰.۰۰۱). همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که مدیریت استرس و فعالیت بدنی بیشترین تاثیر را بر رضایت مندی روانی دانش آموزان دارند و سایر مولفه ها مانند تغذیه سالم، کیفیت خواب و روابط اجتماعی نیز نقش مثبت و معنادار دارند.با توجه به یافته ها، ترویج سبک زندگی سالم، آموزش مهارت های مدیریت استرس، بهبود کیفیت خواب، فعالیت بدنی منظم و تغذیه سالم می تواند رضایت مندی روانی دانش آموزان را ارتقا دهد. نتایج تحقیق می تواند به مدیران مدارس، والدین و برنامه ریزان آموزشی کمک کند تا برنامه های موثری برای افزایش سلامت روانی و کیفیت زندگی دانش آموزان طراحی و اجرا نمایند.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی سالم ، رضایت مندی روانی ، دانش آموزان ، مدیریت استرس ، فعالیت بدنی