تاثیر آموزش مهارت های همدلی و هوش هیجانی بر سازگاری اجتماعی نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های همدلی و هوش هیجانی بر سازگاری اجتماعی نوجوانان مدارس متوسطه اول ناحیه ۱ کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. پژوهش از نوع کاربردی و شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول ناحیه ۱ کرمانشاه بود و نمونه شامل ۶۰ نفر دانش آموز (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های هوش هیجانی، همدلی و سازگاری اجتماعی جمع آوری شد و پس از اطمینان از پایایی و روایی ابزارها، با نرم افزار SPSS مورد تحلیل توصیفی و استنباطی (ANCOVA) قرار گرفت.یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های همدلی و هوش هیجانی باعث افزایش معنادار سازگاری اجتماعی نوجوانان شد. میانگین نمرات سازگاری اجتماعی، هوش هیجانی و همدلی در گروه آزمایش پس از مداخله افزایش قابل توجهی داشت، در حالی که گروه کنترل تغییر چشمگیری نداشت. همچنین، نتایج تحلیل آماری نشان داد که اثر ترکیبی آموزش همدلی و هوش هیجانی بر سازگاری اجتماعی معنادار است (p < ۰.۰۰۱).با توجه به یافته ها، آموزش مهارت های همدلی و هوش هیجانی به عنوان ابزاری موثر در ارتقای تعاملات اجتماعی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش روابط مثبت میان نوجوانان شناخته شد. بنابراین پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی اجتماعی–هیجانی به طور مستمر در مدارس اجرا شود و والدین و معلمان نیز در این آموزش ها مشارکت فعال داشته باشند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، همدلی ، سازگاری اجتماعی ، نوجوانان ، آموزش