نقش خودباوری تحصیلی در مسیر پیشرفت آموزشی: تحلیلی بر موفقیت درسی دانش آموزان دوره ابتدایی

خودباوری تحصیلی یکی از مولفه های بنیادین در شکل گیری نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به یادگیری و موفقیت آموزشی به شمار می رود. این سازه روان شناختی، ادراک فرد از توانایی های تحصیلی خود را منعکس می کند و نقش تعیین کننده ای در میزان تلاش، پایداری در برابر دشواری ها و کیفیت عملکرد درسی ایفا می نماید. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه خودباوری تحصیلی به عنوان متغیری پیش بینی کننده در موفقیت درسی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. نتایج مطالعات نظری و تجربی نشان می دهد دانش آموزانی که از سطح بالاتری از خودباوری تحصیلی برخوردارند، در مواجهه با تکالیف درسی، نگرش مثبت تری دارند، راهبردهای یادگیری موثرتری به کار می گیرند و در برابر شکست های موقتی مقاومت بیشتری نشان می دهند. همچنین، خودباوری تحصیلی موجب افزایش انگیزش درونی، کاهش اضطراب امتحان و تقویت احساس شایستگی می شود که همگی از عوامل موثر بر بهبود عملکرد تحصیلی محسوب می گردند. یافته ها بیانگر آن است که توجه نظام مند معلمان و والدین به تقویت خودباوری تحصیلی می تواند نقش بسزایی در ارتقای کیفیت یادگیری و موفقیت پایدار دانش آموزان ابتدایی داشته باشد. در مجموع، این پژوهش بر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی و تربیتی مبتنی بر تقویت خودباوری تحصیلی به عنوان یکی از ارکان اساسی موفقیت درسی تاکید می کند.واژگان کلیدی: خودباوری تحصیلی، موفقیت درسی، دانش آموزان ابتدایی