بازآفرینی تعامل یادگیرنده در کلاس درس: تحلیلی بر مشارکت دانش آموزان در الگوهای نوین آموزش

تحول در الگوهای آموزشی طی دهه های اخیر، ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس سنتی را بیش از پیش نمایان ساخته است. یکی از رویکردهای نوین که با استقبال فزاینده ای در نظام های آموزشی مواجه شده، الگوی کلاس معکوس است که در آن نقش فعال دانش آموز در فرایند یادگیری تقویت می شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل و تبیین میزان مشارکت دانش آموزان در محیط های یادگیری مبتنی بر رویکردهای نوین آموزشی در مقایسه با الگوهای مرسوم تدریس انجام شده است. تمرکز اصلی مطالعه بر ابعاد مختلف مشارکت شامل مشارکت شناختی، عاطفی و رفتاری دانش آموزان در کلاس درس است. یافته های نظری و تجربی نشان می دهد که تغییر ساختار نقش معلم از انتقال دهنده صرف محتوا به تسهیل گر یادگیری، زمینه افزایش تعامل، انگیزش درونی و مسئولیت پذیری آموزشی دانش آموزان را فراهم می سازد. همچنین، فراهم شدن فرصت های بیشتر برای گفت وگو، حل مسئله و یادگیری مشارکتی در الگوهای نوین، موجب ارتقای کیفیت تجربه یادگیری و افزایش احساس تعلق به کلاس می شود. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که بازطراحی محیط های آموزشی با تاکید بر رویکردهای تعاملی، می تواند نقش موثری در تقویت مشارکت پایدار دانش آموزان و بهبود پیامدهای آموزشی ایفا کند. این مطالعه بر ضرورت توجه مدیران و برنامه ریزان آموزشی به تحول در روش های تدریس به عنوان یکی از ارکان اصلی کیفیت آموزشی تاکید دارد.واژگان کلیدی: مشارکت دانش آموزان، کلاس معکوس، یادگیری تعاملی