تاثیر آموزش غیرمستقیم بر بهبود رفتارهای اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش غیرمستقیم بر بهبود رفتارهای اجتماعی دانش آموزان ابتدایی ناحیه سه کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طراحی پیش آزمون و پس آزمون و نمونه شامل ۱۵۰ دانش آموز (۷۵ دختر و ۷۵ پسر) از پایه های سوم تا پنجم مدارس ابتدایی بود که به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رفتارهای اجتماعی با پایایی ۰/۸۷ و برنامه آموزش غیرمستقیم شامل بازی های گروهی، فعالیت های مشارکتی، داستان سرایی و پروژه های تیمی بود.داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t زوجی، آزمون t مستقل و تحلیل همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش غیرمستقیم تاثیر مثبت و معناداری بر مهارت های همکاری، همدلی، احترام به تفاوت ها، توانایی حل تعارض و کنترل هیجانات دانش آموزان دارد. همچنین، اثر آموزش غیرمستقیم بر رفتارهای اجتماعی در دختران و پسران مشابه بوده و همبستگی مثبت و معناداری بین میزان مشارکت در فعالیت های غیرمستقیم و تقویت مهارت های اجتماعی مشاهده شد.بر اساس یافته ها، آموزش غیرمستقیم به عنوان رویکردی کارآمد و فراگیر، می تواند به بهبود رفتارهای اجتماعی، رشد هیجانی و شناختی کودکان کمک کند و اجرای مستمر و هدفمند آن در مدارس ابتدایی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش غیرمستقیم ، رفتارهای اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، مهارت های اجتماعی