بررسی تاثیر برگزاری جمعی نماز مدرسه برتعاملات اجتماعی و همدلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برگزاری جمعی نماز مدرسه بر تعاملات اجتماعی و تقویت همدلی دانش آموزان انجام شده است. مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای تربیتی، نقش اساسی در شکل گیری ابعاد مختلف شخصیت اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان ایفا می کند و فعالیت های جمعی مذهبی می توانند به عنوان ابزارهایی مکمل در این فرایند مورد توجه قرار گیرند. نماز جمعی مدرسه، علاوه بر کارکرد عبادی، بستری برای تجربه زیست جمعی، تمرین نظم اجتماعی، تقویت حس تعلق و شکل گیری روابط انسانی مبتنی بر احترام و همدلی فراهم می آورد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که حضور منظم دانش آموزان در نماز جمعی مدرسه، موجب افزایش تعاملات مثبت، بهبود ارتباط میان همسالان و تقویت روحیه همکاری و همدردی می شود. همچنین این فضا به دانش آموزان کمک می کند تا ارزش هایی مانند احترام متقابل، مسئولیت پذیری اجتماعی و توجه به دیگران را به صورت عملی تجربه کنند. نتایج حاکی از آن است که نماز جمعی، در صورتی که با رویکرد تربیتی، فضایی صمیمی و بدون اجبار برگزار شود، می تواند به کاهش تنش های اجتماعی، افزایش انسجام گروهی و ایجاد محیطی امن و آرام در مدرسه منجر گردد. در نهایت، پژوهش حاضر بر این نکته تاکید دارد که بهره گیری آگاهانه از ظرفیت های تربیتی نماز مدرسه، می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت روابط اجتماعی و تقویت همدلی دانش آموزان ایفا کند و به بهبود فضای فرهنگی و تربیتی مدارس بینجامد.واژگان کلیدی: نماز جمعی مدرسه، تعاملات اجتماعی، همدلی، تربیت دینی، دانش آموزان.