حسابداری رفتاری در محیط های تصمیم گیری مبتنی بر هوش مصنوعی

گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی (AI) در فرآیندهای تصمیم گیری سازمانی، ماهیت و نقش حسابداری رفتاری را دگرگون کرده است. در محیط های تصمیم گیری مبتنی بر هوش مصنوعی، داده های کلان، الگوریتم های یادگیری ماشین و سیستم های پیش بینی تحلیلی جایگزین شیوه های سنتی ارزیابی مالی و رفتاری شده اند. با این حال، رفتار انسانی، ادراک، قضاوت و سوگیری های ذهنی همچنان عوامل کلیدی در تفسیر و بهره برداری از اطلاعات حسابداری محسوب می شوند. حسابداری رفتاری در این محیط های نوین به دنبال بررسی تعامل میان عوامل انسانی و هوشمند است؛ بدین معنا که چگونه تصمیمات مالی، بودجه بندی، ارزیابی عملکرد و گزارشگری تحت تاثیر همکاری یا تقابل بین انسان و الگوریتم قرار می گیرند. این حوزه می کوشد تا سازوکارهای روان شناختی مانند اعتماد، اضطراب فناورانه، اتکاپذیری بیش از حد بر الگوریتم ها و برداشت های شناختی از ریسک را در قالب مدل های تصمیم گیری هوش محور تحلیل کند. مدل پیشنهادی در این پژوهش، چارچوبی تلفیقی از تحلیل رفتاری و حسابداری داده محور ارائه می دهد که در آن قضاوت انسانی و یادگیری ماشینی به طور مکمل در چرخه تصمیم گیری مالی عمل می کنند. چنین مدلی می تواند با شناسایی الگوهای رفتاری تصمیم گیرندگان و تنظیم خروجی های هوش مصنوعی متناسب با سوگیری ها و انگیزه های انسانی، دقت و اثربخشی تصمیمات مالی را افزایش دهد. نتایج این بررسی نشان می دهد که آینده حسابداری رفتاری در گرو انطباق فعال با هوش مصنوعی، طراحی الگوریتم های شفاف و اخلاق محور، و آموزش تخصصی حسابداران برای تعامل موثر با سامانه های خودکار است.

کلیدواژه ها:

حسابداری رفتاری ، تصمی گیری ، هوش مصنوعی