تحلیل تاثیر کوچینگ سازمانی بر بهبود عملکرد و رضایت شغلی کارکنان: مطالعه موردی شهرداری منطقه هفت شیراز
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 2
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EMCCONF26_215
تاریخ نمایه سازی: 2 بهمن 1404
چکیده مقاله:
در محیط پویای سازمانی امروز، سرمایه انسانی به عنوان مهم ترین دارایی استراتژیک شناخته می شود و سازمان ها برای حفظ مزیت رقابتی خود نیازمند رویکردهای نوین در مدیریت منابع انسانی هستند. کوچینگ سازمانی، یکی از این رویکردهای پیشرفته است که با تمرکز بر توانمندسازی، رشد و توسعه پایدار کارکنان، پتانسیل بالایی برای بهبود شاخص های کلیدی سازمانی دارد. این پژوهش با هدف تحلیل تاثیر کوچینگ سازمانی بر بهبود عملکرد و رضایت شغلی کارکنان در شهرداری منطقه هفت شیراز انجام شده است. شهرداری ها به عنوان نهادهای عمومی خدمت محور، با چالش های ویژه ای از جمله نیاز به افزایش بهره وری، حفظ استعدادها و ارتقای کیفیت خدمات شهری مواجه هستند که کوچینگ می تواند به عنوان راهکاری کارآمد برای مواجهه با این چالش ها مطرح شود. فرضیه اصلی این تحقیق آن است که پیاده سازی یک فرآیند کوچینگ ساختاریافته، از طریق تقویت مهارت ها، افزایش خودکارآمدی و بهبود ارتباطات، به طور معناداری منجر به ارتقای عملکرد شغلی و افزایش رضایت شغلی کارکنان می گردد. روش تحقیق، توصیفی-پیمایشی با رویکرد کمی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان عملیاتی و ستادی شهرداری منطقه هفت شیراز بود. با استفاده از فرمول کوکرن و با سطح اطمینان ۹۵ درصد، حجم نمونه ۱۸۵ نفر تعیین گردید که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای (بر اساس دپارتمان های مختلف) انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن توسط خبرگان مدیریت منابع انسانی و روان سنجی و پایایی آن با آلفای کرونباخ (α=۰.۹۲) تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نشان داد که میانگین ادراک کارکنان از کیفیت کوچینگ در سازمان (۳.۸۵ از ۵) در سطح مطلوبی ارزیابی می شود. نتایج آزمون همبستگی پیرسون، رابطه مثبت و بسیار معناداری میان کوچینگ با عملکرد شغلی (r=۰.۷۸, p<۰.۰۱) و رضایت شغلی (r=۰.۸۲, p<۰.۰۱) را تایید نمود. تحلیل رگرسیون چندگانه نیز مشخص کرد که متغیرهای کوچینگ (شامل بازخورد سازنده، هدف گذاری و حمایت مدیر) به طور کلی ۶۵٪ از واریانس عملکرد شغلی و ۷۰٪ از واریانس رضایت شغلی را پیش بینی می کنند. یافته ها نشان می دهد که سرمایه گذاری در توسعه فرهنگ کوچینگ می تواند به عنوان یک اهرم استراتژیک، به بهبود بهره وری فردی و سازمانی، کاهش نرخ خروج از خدمت و در نهایت، ارتقای کیفیت خدمات ارائه شده به شهروندان در منطقه هفت منجر شود. این مقاله در پایان، چارچوبی عملیاتی برای مدیریت شهرداری منطقه هفت جهت نهادینه سازی کوچینگ ارائه می دهد.
کلیدواژه ها:
کوچینگ سازمانی ، عملکرد شغلی ، رضایت شغلی ، مدیریت منابع انسانی ، شهرداری منطقه هفت شیراز ، توسعه کارکنان.
نویسندگان
مریم زارع
۱- کارشناس امور اداری و مدیریت منابع انسانی شهرداری منطقه هفت، شهرداری شیراز