تاثیر مدیریت مشارکتی بر اثربخشی سازمانی با نقش میانجی فرهنگ سازمانی در کارکنان سازمان آتش نشانی کرج

هدف پژوهش حاضر تبیین اثر مدیریت مشارکتی بر اثربخشی سازمانی با درنظرگرفتن نقش میانجی فرهنگ سازمانی در کارکنان سازمان آتش نشانی کرج است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-پیمایشی است و برای آزمون مدل مفهومی از رویکرد مدل یابی (با شاخص های برازش و ضرایب مسیر) استفاده می شود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد بوده و برای تحلیل داده ها از شاخص های توصیفی و آزمون های مدل ساختاری بهره گرفته می شود. در بخش ارزیابی مدل، پایایی و روایی سازه ها با شاخص هایی مانند آلفای کرونباخ/پایایی ترکیبی، روایی همگرا (AVE) و روایی تشخیصی گزارش می شود. همچنین کیفیت مدل ساختاری با شاخص هایی مانند R² و F² و Q² و برازش کلی مدل بررسی می شود. مطابق نتایج گزارش شده در فایل، مقدار R² برای اثربخشی سازمانی حدود ۰/۱۶۲ و برای فرهنگ سازمانی حدود ۰/۱۱۱ است و اندازه اثرها (F²) نیز در سطح متوسط رو به بالا گزارش شده اند. همچنین در آزمون اثرهای مستقیم و غیرمستقیم، اثر مستقیم و غیرمستقیم مدیریت مشارکتی بر اثربخشی سازمانی معنادار گزارش شده و اثر کل نیز تایید شده است. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که تقویت سازوکارهای مشارکتی، هم به طور مستقیم و هم از مسیر شکل دهی/تقویت مولفه های فرهنگ سازمانی، می تواند اثربخشی سازمانی را در سازمان آتش نشانی کرج ارتقا دهد.