تعهد شغلی در مشاغل پرخطر: تحلیل نقش رضایت و استرس شغلی در سازمان های امدادی کرج

تعهد شغلی یکی از مولفه های اساسی در تضمین عملکرد اثربخش سازمان های امدادی محسوب می شود؛ سازمان هایی که کارکنان آن ها در شرایط بحرانی، پرخطر و زمان حساس مسئولیت نجات جان شهروندان را بر عهده دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین رضایت شغلی و استرس شغلی با تعهد شغلی کارکنان سازمان های امدادی شهر کرج انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کارکنان عملیاتی سازمان های آتش نشانی، اورژانس پیش بیمارستانی و جمعیت هلال احمر شهر کرج بود که نمونه ای ۳۶۰ نفری به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه تعهد شغلی آلن و مایر، پرسشنامه رضایت شغلی JDI و پرسشنامه استرس شغلی HSE گردآوری و با روش های آماری توصیفی، همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یک راهه و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین رضایت شغلی و تعهد شغلی رابطه مثبت و معنادار و بین استرس شغلی و تعهد شغلی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که میزان رضایت شغلی، استرس شغلی و تعهد شغلی در سه سازمان امدادی تفاوت معناداری دارد. تحلیل رگرسیون نشان داد رضایت شغلی و استرس شغلی به طور همزمان توان پیش بینی تعهد شغلی کارکنان را دارند. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که تعهد شغلی امدادگران نه تنها تحت تاثیر ویژگی های فردی، بلکه به طور مستقیم وابسته به شرایط روان شناختی محیط کار است. بر این اساس، به مدیران سازمان های امدادی شهر کرج پیشنهاد می شود با بهبود مولفه های رضایت شغلی، کاهش عوامل استرس زا و تقویت نظام های حمایتی، زمینه افزایش تعهد شغلی و در نهایت ارتقای کیفیت خدمات امدادی را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

تعهد شغلی ، رضایت شغلی ، استرس شغلی ، سازمان های امدادی ، شهر کرج