از جهت گیری مداوم پایدار تا هدفمندی مستمر بورس ایران بازطراحی حمایت از سرمایه گذار با رویکرد لومانی-ANP

چارچوب های سنتی حمایت از سرمایه گذار در بازارهای مالی، عموما بر فرض خطی بودن رابطه میان قانون و رفتار بازار استوارند و بازار را سیستمی قابل کنترل در قالب الگوی «ورودی–فرآیند–خروجی» تلقی می کنند. با این حال، افزایش پیچیدگی، رفتارهای غیرخطی و پویایی های شبکه ای در بازارهای سرمایه مدرن، از جمله بورس اوراق بهادار تهران، کارآمدی این رویکرد مکانیکی را با تردید جدی مواجه ساخته است. این مقاله با هدف بازاندیشی در منطق حمایت از سرمایه گذار، از نظریه سیستم های اجتماعی نیکلاس لومان به عنوان چارچوبی تبیینی بهره می گیرد که بازار سرمایه را سیستمی خودآفرین، خودارجاع و مبتنی بر ارتباطات می فهمد.برای عملیاتی سازی این رویکرد نظری، پژوهش حاضر از روش «فرآیند تحلیل شبکه» (ANP) استفاده می کند تا وابستگی های متقابل و بازخوردهای میان قوانین، شاخص های بازار و عوامل محیطی مدل سازی شود. در مدل پیشنهادی، اهداف سازمان بین المللی کمیسیون های اوراق بهادار (IOSCO) به عنوان معیارهای کنترلی لحاظ شده و وزن نهایی گره ها در سوپرماتریس ANP به منزله شاخصی از میزان اثرگذاری مقررات در شبکه ارتباطات بازار تفسیر می گردد. نتایج تحلیلی نشان می دهد که حمایت موثر از سرمایه گذار بیش از افزایش حجم مقررات، مستلزم طراحی تحریکات حقوقی هم نوا با منطق درونی بازار است.

کلیدواژه ها:

حمایت از سرمایه گذار ، نظارت بر بازار سرمایه ، نظریه سیستم های اجتماعی لومان ، فرآیند تحلیل شبکه (ANP) ، پیچیدگی بازارهای مالی.