بررسی نقش مدیریت صنعتی در پیاده سازی صنعت ۴.۰ (Industry ۴.۰)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 2

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EMCCONF26_137

تاریخ نمایه سازی: 2 بهمن 1404

چکیده مقاله:

انقلاب صنعتی چهارم یا صنعت ۴.۰ (Industry ۴.۰) به عنوان یکی از مهم ترین تحولات عصر حاضر، با محوریت فناوری های نوین همچون اینترنت اشیا (IoT)، هوش مصنوعی (AI)، کلان داده (Big Data)، سیستم های سایبر-فیزیکی (CPS)، بلاک چین و رباتیک پیشرفته، چشم انداز جدیدی برای صنایع تولیدی در سطح جهانی ایجاد کرده است. این تحول دیجیتال نه تنها فرآیندهای تولید را متحول ساخته، بلکه الگوهای مدیریتی، ساختارهای سازمانی و راهبردهای صنعتی را نیز تحت تاثیر قرار داده است. در چنین شرایطی، مدیریت صنعتی به عنوان عامل کلیدی در هدایت سازمان ها به سمت دیجیتالی سازی و بهره گیری از فناوری های نوین، نقشی حیاتی در موفقیت پیاده سازی صنعت ۴.۰ ایفا می کند.هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش مدیریت صنعتی در پیاده سازی صنعت ۴.۰ در صنایع ایران و تحلیل چگونگی تاثیر آن بر افزایش بهره وری، کاهش هزینه ها، ارتقای کیفیت و رقابت پذیری است. برای دستیابی به این هدف، پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای، مرور اسناد صنعتی، مصاحبه با مدیران و کارشناسان تولید و تحلیل داده های آماری انجام شده است. داده ها با استفاده از روش های تحلیل کیفی و کمی مورد بررسی قرار گرفتند تا ارتباط میان مدیریت صنعتی و موفقیت در پیاده سازی Industry ۴.۰ به طور جامع تحلیل شود.یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیریت صنعتی با ایجاد هماهنگی میان منابع انسانی، فناوری های نوین و فرآیندهای تولید، می تواند نقش تعیین کننده ای در موفقیت پیاده سازی صنعت ۴.۰ داشته باشد. صنایع دارای مدیریت صنعتی کارآمد توانایی بیشتری در استفاده از فناوری های دیجیتال، کاهش ضایعات، ارتقای کیفیت محصولات و پاسخ گویی سریع به تغییرات بازار دارند. همچنین، نتایج نشان دادند که چالش هایی همچون مقاومت سازمانی در برابر تغییر، کمبود دانش مدیریتی، ضعف زیرساخت های فناوری و نیاز به آموزش نیروی انسانی، از مهم ترین موانع پیاده سازی Industry ۴.۰ در ایران محسوب می شوند.نتیجه گیری کلی پژوهش آن است که مدیریت صنعتی نه تنها یک ابزار مدیریتی، بلکه یک رویکرد راهبردی برای دستیابی به تحول دیجیتال و توسعه پایدار صنعتی در ایران محسوب می شود. این مقاله با ارائه چارچوبی تحلیلی و پیشنهادهای اجرایی، می تواند به عنوان راهنمایی برای مدیران صنعتی، سیاست گذاران و برنامه ریزان در مسیر ارتقای کارآمدی فرآیندهای تولید و افزایش رقابت پذیری صنایع ایران در عصر دیجیتال مورد استفاده قرار گیرد.

نویسندگان

علی حبیبی خرم رود

دانشجوی دکترا مدیریت صنعتی دانشگاه علامه فارغ التحصیل ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه تهران