تاثیر تدوین استانداردهای حسابداری بر کیفیت اطلاعات حسابداری در ایران

ریسک اطلاعات، به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در ارزیابی های اقتصادی، با کیفیت داده ها و گزارش های مالی در ارتباط مستقیم قرار دارد. بر پایه این فرضیه که ارتقای کیفیت گزارشگری مالی و پایبندی به استانداردها و چارچوب های معتبر در فرآیند تهیه و ارائه گزارش ها، منجر به کاهش ریسک اطلاعات می گردد، انتظار می رود تصمیمات و پیامدهای اقتصادی متاثر از آنها نیز بهبود یابد. استانداردهای حسابداری با هدف ارتقای کیفیت اطلاعات حسابداری و تحقق کارکرد مطلوب اطلاع رسانی مالی تدوین می شوند. این پژوهش به بررسی این مساله پرداخته است که آیا تدوین و اجرای استانداردهای حسابداری به افزایش کیفیت اطلاعات حسابداری انجامیده است یا خیر. در این تحقیق، متغیرهای کیفیت اطلاعات حسابداری شامل پایداری سود، ضریب واکنش سود، کیفیت اقلام تعهدی و توان تبیین روش های ارزش گذاری در نظر گرفته شد. دو مجموعه از استانداردهای قابل اجرا در تاریخ های مشخص، به عنوان رویدادهای تدوین استاندارد تلقی گردید و مدل های کیفیت اطلاعات حسابداری در بازه های زمانی قبل و بعد از این رویدادها مورد برآورد قرار گرفت. برای آزمون فرضیه ها از رگرسیون چندمتغیره استفاده شد و تحلیل های آماری حول معناداری ضرایب انجام پذیرفت. یافته های حاصل از آزمون مدل ها در مجموع نشان داد که اجرای استانداردها تنها با بهبود نسبی در شاخص پایداری اضافی همراه بوده است، حال آنکه در سایر مدل ها، استانداردها نتوانسته اند تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت اطلاعات بر جای نهند. با توجه به این نتایج، پیشنهاد می گردد تهیه کنندگان گزارش های مالی، استانداردگذاران، دانشجویان و محققان، متناسب با نقش خویش گام هایی هر چند کوچک در جهت بهبود کیفیت محیط اطلاعاتی حسابداری برداشته و با واکاوی علل ریشه ای دستاوردهای این پژوهش و مطالعات مشابه، جامعه را در دستیابی به نظام اطلاع رسانی باکیفیت تر یاری رسانند.