چگونگی اثرگذاری حسابداری منابع انسانی بر سیاست های توسعه پایدار و مسئولیت پذیری سازمان ها

حسابداری منابع انسانی به عنوان رویکردی نوین در شناسایی و گزارشگری ارزش دارایی های انسانی، نقش انکارناپذیری در تغییر پارادایم های مدیریتی به سمت پایداری دارد. این پژوهش با هدف بررسی چگونگی اثرگذاری حسابداری منابع انسانی بر سیاست های توسعه پایدار و ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی سازمان ها انجام شده است. در دنیای امروز که سازمان ها تحت فشار فزاینده ای برای رعایت اصول زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی هستند، نادیده گرفتن ارزش واقعی سرمایه انسانی در صورت های مالی سنتی، منجر به تصمیم گیری های کوتاه مدت و مغایر با توسعه پایدار می شود. این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی استدلال می کند که پیاده سازی سیستم های حسابداری منابع انسانی از طریق کمی سازی هزینه ها و ارزش های مرتبط با کارکنان، دیدگاه مدیران را از «هزینه دانستن نیروی کار» به «سرمایه گذاری روی دارایی های انسانی» تغییر می دهد. این تغییر نگرش، زیربنای اصلی سیاست های توسعه پایدار است، زیرا حفظ و نگهداشت نیروی انسانی، آموزش مستمر و رفاه کارکنان، بخش های کلیدی مسئولیت اجتماعی داخلی سازمان محسوب می شوند. یافته های پژوهش نشان می دهد که ادغام حسابداری منابع انسانی در سیستم اطلاعاتی مدیریت، موجب شفافیت بیشتر در گزارشگری پایداری شده و با ارائه اطلاعات دقیق در خصوص بازده سرمایه گذاری انسانی، سازمان ها را به سمت اتخاذ استراتژی های بلندمدت مسئولانه سوق می دهد. در نهایت، این رویکرد نه تنها به بهبود وجهه عمومی سازمان کمک می کند، بلکه با همسوسازی اهداف فردی و سازمانی، بستری امن برای رشد اقتصادی پایدار فراهم می آورد.