بررسی و تاثیر نوآوری باز بر افزایش کیفیت کالا

در سال های اخیر، فضای رقابتی صنایع مختلف به ویژه صنعت در ایران دچار تحولات بنیادین شده است. محدودیت های تجاری، رشد سریع فناوری، تغییرات الگوی مصرف و افزایش انتظارات مشتریان، شرکت ها را ناگزیر کرده است تا مدل های سنتی نوآوری را کنار گذاشته و به سوی الگوهای منعطف تر مانند نوآوری باز حرکت کنند. نوآوری باز، برخلاف رویکردهای بسته، بر جریان آزاد دانش میان سازمان و محیط بیرونی—including دانشگاه ها، مشتریان، تامین کنندگان، شرکت های فناور و رقبا تاکید دارد و می تواند مسیر توسعه محصول، ارتقای کیفیت و تقویت برند را متحول سازد.پژوهش حاضر که با مطالعه علمی و بررسی های میدانی۱ که شامل مرور ادبیات، مدل های نظری، روش شناسی های تجربی، و یافته های میدانی در صنعت هستند، یک مدل جامع یکپارچه برای تحلیل نقش نوآوری باز در تقویت برند سازمانی ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که عواملی مانند قابلیت جذب دانش، مشارکت مشتری، همکاری دانشگاهی، توسعه مشترک محصول، مدیریت دانش و نوآوری محصول، نقش میانجی مهمی میان نوآوری باز و توانمندسازی برند ایفا می کنند.این مقاله ضمن ارائه چارچوب نظری ادغام شده، یافته های کیفی و کمی مقالات را یکپارچه کرده و مدل مفهومی نهایی را پیشنهاد می کند که می تواند برای شرکت های ایرانی الگوی عملی ارتقای نوآوری و ارزش برند باشد.این مقاله مربوط به درس سمینار در مدیریت کیفیت و بهره وری می باشد که توسط جناب آقای دکتر افسری عضو هیئت علمی و استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه تدریس می گردد.