رابطه بین فرایندهای تصمیم گیری استراتژیک و بهره وری سازمانی

تصمیم گیری استراتژیک یکی از مهم ترین فرایندهای مدیریتی در سازمان ها به شمار می رود که نقش تعیین کننده ای در جهت دهی منابع، تعیین اهداف بلندمدت و دستیابی به مزیت رقابتی پایدار دارد. بهره وری سازمانی نیز به عنوان شاخصی کلیدی برای سنجش کارایی و اثربخشی عملکرد سازمان ها، همواره مورد توجه مدیران و پژوهشگران بوده است. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین فرایندهای تصمیم گیری استراتژیک و بهره وری سازمانی است. فرایند تصمیم گیری استراتژیک شامل مراحلی همچون تحلیل محیط داخلی و خارجی، شناسایی فرصت ها و تهدیدها، ارزیابی گزینه های استراتژیک و انتخاب راهبرد مناسب می باشد. کیفیت این فرایندها می تواند تاثیر مستقیمی بر نحوه تخصیص منابع، هماهنگی فعالیت ها و افزایش کارایی نیروی انسانی داشته باشد. نتایج مطالعات نشان می دهد سازمان هایی که از تصمیم گیری های استراتژیک نظام مند، مشارکتی و مبتنی بر اطلاعات دقیق استفاده می کنند، از سطح بهره وری بالاتری برخوردارند. همچنین شفافیت در تصمیم گیری، انعطاف پذیری استراتژیک و مشارکت مدیران و کارکنان در این فرایند، موجب افزایش انگیزش، کاهش هزینه ها و بهبود عملکرد سازمانی می شود. در مقابل، تصمیم گیری های شتاب زده و غیرعلمی می تواند منجر به اتلاف منابع و کاهش بهره وری گردد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که بهبود فرایندهای تصمیم گیری استراتژیک، یکی از عوامل اساسی در ارتقای بهره وری سازمانی و دستیابی به اهداف کلان سازمان ها محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری استراتژیک ، بهره وری سازمانی ، مدیریت استراتژیک ، عملکرد سازمانی ، تخصیص منابع ، مزیت رقابتی