تاثیر پرداخت های الکترونیک بر اجزای مختلف تقاضای پول

این پژوهش با هدف بررسی اثر پرداخت های الکترونیکی بر اجزای مختلف تقاضای پول در اقتصاد ایران انجام شده است. رشد چشم گیر استفاده از ابزارهای پرداخت الکترونیک در سال های اخیر، الگوهای نگهداری پول را تغییر داده است و این موضوع سبب این شده است که الگوی تقاضای پول مورد بررسی قرار بگیرد. در این مطالعه، تقاضای پول به دو جزء پول باریک (MD۰) و پول گسترده (MD۲) تفکیک شده و تاثیر ارزش تراکنش ها بر روی آنها مورد بررسی قراره گرفته است. فرض اصلی پژوهش آن است که توسعه پرداخت های الکترونیک می تواند از طریق کاهش هزینه های معاملاتی و تغییر رفتار پرداختی افراد، بر تقاضای پول و اجزای آن اثرگذار باشد. برای آزمون این فرضیه ها، از داده های سری زمانی فصلی طی دوره ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ و الگوی خودتوضیح برداری (VAR) در قالب تفاضل مرتبه اول استفاده شده است. یافته های تجربی حاکی از آن است که پرداخت های الکترونیکی در کوتاه مدت اثر کاهنده ای بر تقاضای پول باریک و گسترده دارند، اما این اثر پایدار نبوده و در افق های بعدی تضعیف می شود. نتایج توابع واکنش آنی نشان داد که واکنش تقاضای پول به شوک های پرداخت های الکترونیک به طور کلی معنادار نبوده و ضعیف و گذراست در نتیجه متغیرها تمایل دارند به حالت قبلی خود برگردند. همچنین نتایج تجزیه واریانس خطای پیش بینی و آزمون علیت گرنجر بیانگر آن استکه پرداخت های الکترونیک بر روی نوسانات تقاضای پول تاثیر گذار می باشند. به طور کلی نتایج این آزمون نشان می دهد که در کوتاه مدت پویای تقاضای پول تغییر می کند.

کلیدواژه ها:

پرداخت های الکترونیکی ، تقاضای پول ، پول باریک ، پول گسترده ، الگوی VAR