تحلیل ساختار درآمدی شهرداری های کوچک از منظر حسابداری مالی

شهرداری های کوچک به عنوان نهادهای عمومی محلی، نقشی بنیادین در ارائه خدمات شهری و تحقق توسعه متوازن منطقه ای ایفا می کنند؛ بااین حال، ساختار درآمدی این شهرداری ها همواره با ناپایداری، محدودیت منابع و وابستگی بالا به درآمدهای ناپایدار مواجه بوده است. هدف این پژوهش، تحلیل ساختار درآمدی شهرداری های کوچک از منظر حسابداری مالی و تبیین چالش های شناسایی، اندازه گیری، ثبت و گزارشگری درآمدها در چارچوب استانداردهای حسابداری بخش عمومی است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی بوده و با اتکا به اسناد مالی، گزارش های تفریغ بودجه، صورت های مالی و ضوابط قانونی مرتبط با درآمدهای شهرداری ها انجام شده است. نتایج تحلیل نشان می دهد که بخش عمده درآمد شهرداری های کوچک متکی بر منابعی نظیر عوارض نوسازی، عوارض محلی محدود، سهم اندک از مالیات ها و کمک های دولتی است که از منظر حسابداری مالی، اغلب دارای عدم قطعیت در تحقق و زمان وصول می باشند. این موضوع موجب بروز مشکلاتی در شناسایی تعهدی درآمد، تفاوت های معنادار میان درآمد مصوب و درآمد تحقق یافته، و در نهایت کاهش قابلیت اتکای صورت های مالی می گردد. همچنین ضعف در نظام کنترل های داخلی، فقدان سامانه های یکپارچه مالی و محدودیت نیروی انسانی متخصص در حوزه حسابداری مالی، موجب تشدید خطاهای اندازه گیری و گزارشگری درآمدها در این شهرداری ها شده است. یافته ها حاکی از آن است که تمرکز بر مبنای نقدی یا شبه نقدی در ثبت درآمدها، اگرچه به دلیل شرایط اجرایی رایج است، اما منجر به کمرنگ شدن تصویر واقعی از وضعیت مالی و توان نقدینگی آتی شهرداری ها می شود. از منظر حسابداری مالی، اصلاح ساختار درآمدی شهرداری های کوچک مستلزم حرکت تدریجی به سوی استقرار کامل حسابداری تعهدی، تفکیک شفاف درآمدهای پایدار و ناپایدار، بهبود فرایندهای شناسایی و وصول مطالبات و ارتقای کیفیت افشای اطلاعات درآمدی در صورت های مالی است. در نهایت، نتایج پژوهش نشان می دهد که بهبود ساختار حسابداری مالی درآمدها می تواند نقش موثری در افزایش شفافیت مالی، ارتقای پاسخگویی مدیریتی و بهبود تصمیم گیری اقتصادی در شهرداری های کوچک ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

شهرداری های کوچک ، ساختار درآمدی ، حسابداری مالی ، شناسایی درآمد ، گزارشگری مالی ، درآمدهای پایدار و ناپایدار ، حسابداری تعهدی ، شفافیت مالی