پیش بینی اختلال استرس پس از سانحه بر اساس سیستم های حافظه آینده نگر و رفتاری در کارکنان سازمان آتش نشانی کرج

هدف پژوهش حاضر پیش بینی اختلال استرس پس از سانحه بر اساس کارکردهای اجرایی مغز، سیستم های حافظه آینده نگر و سیستم های رفتاری–شناختی در کارکنان سازمان آتش نشانی کرج بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کارکنان عملیاتی سازمان آتش نشانی کرج بود که ۱۸۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اختلال استرس پس از سانحه، مقیاس کارکردهای اجرایی مغز، پرسشنامه حافظه آینده نگر و مقیاس سیستم های رفتاری–شناختی بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره به روش ورود همزمان تحلیل شد. نتایج نشان داد کارکردهای اجرایی مغز به طور معناداری قادر به پیش بینی اختلال استرس پس از سانحه هستند و ۱۴ درصد از واریانس این اختلال را تبیین می کنند. همچنین حافظه آینده نگر و سیستم های رفتاری–شناختی نقش معناداری در پیش بینی اختلال استرس پس از سانحه داشتند. بر اساس یافته ها، تقویت کارکردهای اجرایی و حافظه آینده نگر می تواند در کاهش علائم اختلال استرس پس از سانحه کارکنان آتش نشانی نقش مهمی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

اختلال استرس پس از سانحه ، کارکردهای اجرایی مغز ، حافظه آینده نگر ، سیستم های رفتاری ، آتش نشانی