پیش بینی فرسودگی شغلی بر اساس باورهای خودکارآمدی و تعارض کار-خانواده در کارکنان سازمان آتش نشانی کرج

هدف پژوهش حاضر پیش بینی فرسودگی شغلی بر اساس باورهای خودکارآمدی و تعارض کار-خانواده بود. طرح پژوهش توصیفی-مقطعی و از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری ۳۹۶ نفر و حجم نمونه ۱۸۰ نفر بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارها شامل پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلاچ (۲۲ سوال)، مقیاس خودکارآمدی عمومی شرر (۱۷ سوال) و پرسشنامه تعارض کار-خانواده کارلسون (۱۸ سوال) بود. داده ها با آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. نتایج نشان داد بین ابعاد خودکارآمدی (میل به آغازگری رفتار، میل به تکمیل رفتار و مقاومت در برابر موانع) با فرسودگی شغلی رابطه منفی و معنادار وجود دارد و تعارض کار-خانواده با فرسودگی شغلی رابطه مثبت و معنادار نشان می دهد. همچنین مدل رگرسیون همزمان نشان داد دو متغیر تعارض کار-خانواده و باور خودکارآمدی در مجموع ۲۹٪ از واریانس فرسودگی شغلی را تبیین می کنند.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، خودکارآمدی ، تعارض کار-خانواده ، کارکنان ، پیش بینی