تحلیل اثربخشی سامانه های هوشمند شهرداری در مدیریت برنامه های فرهنگی

این پژوهش با رویکرد تحلیلی-توصیفی و بهره گیری از روش اسنادی و داده های میدانی، تحول مدیریت فرهنگی شهرداری های ایران را در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا آبان ۱۴۰۴ بررسی کرده است. نتایج نشان می دهد که سامانه های هوشمند شهروندی (تبریزاپ، شهر من مشهد، شهرزاد تهران و سامانه های مشابه در اصفهان، شیراز، یزد و دیگر شهرها) از ابزارهای ساده پرداخت عوارض به یکی از مهم ترین زیرساخت های احیای هویت محله ای، حفاظت از میراث ناملموس و تقویت اقتصاد خلاق شهری تبدیل شده اند. این سامانه ها با تسهیل دسترسی به رویدادهای محلی، شفاف سازی مالی، امکان ثبت و آرشیو محتوای شهروندی و اتصال کارگاه های کوچک به بازارهای بزرگ تر، برای نخستین بار فرهنگ را از بالا به پایین به جریانی مردمی، فراگیر و پایدار تبدیل کرده اند. در عین حال، چالش هایی چون شکاف دیجیتال، مقاومت سازمانی، پراکنده بودن سامانه ها، نگرانی های امنیتی و حریم خصوصی، و پیچیدگی رابط کاربری همچنان مانع از تحقق کامل ظرفیت ها هستند. مقاله در پایان با ارائه راهکارهای عملی در سه سطح کوتاه مدت (آموزش حضوری و ساده سازی رابط)، میان مدت (یکپارچه سازی ملی و استانداردسازی) و بلندمدت (هوش مصنوعی شخصی سازی شده، قانون حفاظت از داده ها و جهانی سازی برندهای شهری) پیشنهاد می کند که با رفع این موانع، ایران می تواند الگویی موفق از مدیریت فرهنگی هوشمند در میان کشورهای در حال توسعه ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

سامانه هوشمند فرهنگی ، مدیریت فرهنگی شهری ، هویت محله ای ، میراث ناملموس ، اقتصاد خلاق شهری ، عدالت دیجیتال.