مینیمالیسم دیجیتال و نقش آن در کاهش هزینه های غیرمستقیم خانوارهای جوان شهری

در سال های اخیر، گسترش فناوری های دیجیتال و افزایش وابستگی خانوارها به ابزارهای هوشمند سبب شده است که بخش قابل توجهی از هزینه های خانوار به صورت غیرمستقیم و تدریجی در حوزه هایی مانند اشتراک های آنلاین، تبلیغات هدفمند، مصرف داده های اینترنتی و خریدهای هیجانی شکل گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مینیمالیسم دیجیتال در کاهش این نوع هزینه ها در میان خانوارهای جوان شهری انجام شده است. چارچوب نظری تحقیق بر مبنای رویکردهای اقتصاد رفتاری و نظریه های مصرف پایدار طراحی شده و تلاش دارد تا رابطه میان کنترل آگاهانه مصرف دیجیتال، خودنظم دهی مالی و کاهش هزینه های غیرضروری را تبیین نماید. روش پژوهش از نوع توصیفی–کاربردی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه ساختاریافته در میان ۲۵۰ خانوار جوان ساکن شهرهای بزرگ گردآوری شده است. برای تحلیل داده ها از روش های آماری پیشرفته شامل مدل سازی معادلات ساختاری استفاده گردید. یافته ها نشان می دهد میانگرایش به مینیمالیسم دیجیتال و کاهش هزینه های غیرمستقیم خانوار رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به ویژه، افرادی که رفتارهایی همچون حذف اپلیکیشن های غیرضروری، محدودسازی زمان حضور در شبکه های اجتماعی و پایش منظم هزینه های دیجیتال را در پیش گرفته اند، در مدیریت بودجه خانوار عملکرد بهتری داشته اند. همچنین نتایج حاکی از آن است که مینیمالیسم دیجیتال نه تنها از طریق کاهش هزینه های مالی، بلکه با کاهش فشارهای شناختی و افزایش تمرکز، به بهبود تصمیم گیری اقتصادی خانوارهای جوان کمک می کند. این سبک زندگی با تقویت رفتارهای مصرفی آگاهانه، موجب تخصیص بهینه تر منابع و ارتقای رفاه ذهنی اعضای خانواده می شود.