از تصمیم سازی تا طرحواره سازی: تلفیق ساخت و ساز گرایی، تصمیم سازی و طرحواره های ذهنی در آموزش ریاضی برای ارتقای تدریس و یادگیری ریاضی

این مقاله با هدف ارائه ی سبک تدریس نوین در آموزش ریاضی، به تحلیل تعامل پویای سه مولفه ی کلیدی ‎«‎تصمیم سازی، ساخت وسازگرایی و طرحواره های ذهنی‎»‎ می پردازد. بر اساس یافته ها، آموزش تصمیم سازی، به عنوان فرایند طراحی گزینه ها، تحلیل شرایط و ارزیابی پیامدها پیش از تصمیم گیری، در بستر ساخت وسازگرایی، نقشی محوری در شکل گیری طرحواره های انعطاف پذیر شناختی ایفا می کند. مدل مفهومی پیشنهادی نشان می دهد که معلم با طراحی موقعیت های تعارض برانگیز و مسئله محور در ‎«‎منطقه ی رشد تقریبی»، دانش آموزان را به انتخاب آگاهانه ی راهبردها، بازخوردگیری فعال و بازسازی راه حل ها ترغیب می کند. این فرایند نه تنها درک رابطه ای مفاهیم (در مقابل درک ابزاری) را تقویت می کند، بلکه از طریق سناریوهایی مانند انتخاب روش حل، تحلیل خطا و طراحی مسئله، به شکل گیری طرحواره های پایدار و انتقال پذیر می انجامد. گزارش تجربه ی عملی در کلاس باانگیزه ی پایین، موید کارایی این چارچوب در افزایش خودکارآمدی، تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

تصمیم سازی ، طرحواره های مفهومی ، آموزش ریاضی ، یادگیری فعال ، ساخت گرایی