اثر نور تکمیلی (طیف و طول دوره نوردهی) LED بر برخی از صفات فیزیولوژیکی و میزان هایپریسین در گل راعی (Hypericum perforatum L.)
محل انتشار: مجله علوم باغبانی، دوره: 39، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 0
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHSUM-39-4_005
تاریخ نمایه سازی: 1 بهمن 1404
چکیده مقاله:
به منظور بررسی تاثیر نور مکمل LED، بر خصوصیات رشدی و میزان ماده موثره در گیاه دارویی گل راعی (Hypericum perforatum L.) رقم ̓توپاز̒، تحقیقی در قالب دو آزمایش مستقل بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی اجرا شد. در هر دو آزمایش، تاثیر چهار طیف نوری توام با نور خورشید شامل نور قرمز (L۱)، آبی (L۲)، ۶۷ درصد نور قرمز و ۳۳ درصد نور آبی (L۳)، سفید (L۴)، ۱۰۰ درصد نور طبیعی (L۵)، با شدت مساوی به میزان ۲۰۰ فوت شمع با سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثر نور مکمل (از طلوع تا غروب خورشید) بر صفات رشدی و بیوشیمیایی در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. بیشترین وزن خشک بوته به ترتیب در برداشت اول و دوم مربوط به تیمار L۳ (۶۳۸/۸ گرم و ۹۲۳/۶۶ گرم) بود. همچنین بیشترین درصد هایپریسین در برداشت اول مربوط به نور ترکیبی (تیمار L۳) و برابر ۱۷/۰ درصد براساس وزن خشک به دست آمد. در آزمایش دوم، نور تکمیلی پس از غروب خورشید به منظور افزایش طول روشنایی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثر طیفهای نور مکمل (به مدت چهار ساعت افزایش طول روز) تاثیر معنی داری در سطح احتمال یک درصد بر صفات رشدی و بیوشیمیایی داشت. کمترین تعداد روز تا گل دهی مربوط به تیمار L۳ (۱۰۱ روز) به دست آمد که در مقایسه با شاهد شش روز زودتر بود. همچنین بیشترین میزان هایپریسین مربوط به تیمار L۳ (۲۶/۰ درصد) بود. با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، تاثیر مثبت نور LED به ویژه طیف ترکیبی نور قرمز و آبی بر خصوصیات رشدی و بیوشیمیایی و میزان هایپریسین در گیاه دارویی گل راعی کاملا مشهود بود و بنابراین میتوان از این تیمار برای بهبود کیفیت این گیاه مورد استفاده در صنایع داروسازی استفاده نمود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
الهه غفوریان حضوری اصفهان
۱- گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ۲- پژوهشکده گیاهان دارویی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
مجید عزیزی
۱ - گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ۲- پژوهشکده گیاهان دارویی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :