تحلیل ظرفیت های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان

هدف این پژوهش تحلیل ظرفیت های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان: براساس رویکرد داده بنیاد است. این مطالعه با رویکرد موردی کیفی و با مشارکت معلم تربیت بدنی مقطع ابتدایی صورت گرفته است. نمونه گیری به روش هدفمند و با استفاده از تکنیک اشباع نظری انجام شد که طی آن، ۱۸ نفر از آگاهی دهندگان کلیدی برای شناسایی چارچوب شاخص های ظرفیت های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان انتخاب و با آن ها مصاحبه شد. ابزار گردآوری داده ها شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته (با گروه های کانونی) و مطالعه اسناد بوده است. برای تامین روایی و پایایی پژوهش از روش ارزیابی لینکلن و گوبا استفاده شد. مدل این پژوهش بر اساس الگوی استراوس و کوربین طراحی شده است. در این پژوهش چهار مقوله ویژگی های فردی و شخصیتی کودک، ویژگی های محیطی و اجتماعی، ویژگی های مربیگری و ویژگی های فرهنگی به عنوان شرایط علی، عوامل اقتصادی، عوامل محیطی، عوامل قانونی، عوامل تربیتی عوامل اصلی زمینه ای، عوامل آموزش ورزشی و نظارت والدین به عنوان مقوله های مداخله گر در نظر گرفته شده است پژوهشگر با توجه به مجموعه مفاهیمی که از تحلیل مصاحبه ها و کدهای نهایی استخراج شده، مقوله فرعی بخش راهبرد را؛ راهبردهای آموزشی و تمرینی برای توسعه هوش بدنی کودکان نام گذاری کرده است. بخش آخر مدل ظرفیت های مشارکت ورزشی در ارتقای هوش بدنی کودکان شامل پیامدهای جسمانی و حرکتی، پیامدهای روانی، پیامدهای اجتماعی و پیامدهای آموزشی و تحصیلی است.

کلیدواژه ها:

هوش بدنی ، کودکان ، مشارکت ورزشی