روابط ساختاری بین رفتار عادلانه معلم تربیت بدنی با خودکارآمدی، شایستگی بدنی ادراک شده و مشارکت ورزشی دانش آموزان نوجوان

این تحقیق طراحی شد تا روابط ساختاری بین رفتار عادلانه معلم تربیت بدنی با خودکارآمدی، شایستگی بدنی ادراک شده و مشارکت ورزشی دانش آموزان نوجوان را بررسی کند. پژوهش حاضر از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری می باشد. جامعه آماری این تحقیق کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران بودند. حجم نمونه شامل ۳۸۴ نفر بود. از مقیاس رفتار عادلانه معلمان، پرسشنامه خودکارآمدی برای کودکان، پرسشنامه خودتوصیفی بدنی و پرسشنامه مشارکت در کلاس تربیت بدنی برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق استفاده شد. از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری AMOS برای تحلیل آماری استفاده شد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که ارتباط مثبت و معنادار ساختاری بین خودکارآمدی (۴۴/۰=β)، شایستگی بدنی (۳۹/۰=β) و مشارکت ورزشی (۲۵/۰=β) با رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی وجود داشت. علاوه بر این، ارتباط مثبت و معناداری نیز بین خودکارآمدی (۳۸/۰=β) و شایستگی بدنی (۳۰/۰=β) با مشارکت ورزشی دانش آموزان مشاهده شد. همچنین، خودکارآمدی (۱۶/۰=β) و شایستگی بدنی (۱۱/۰=β) به طور معناداری رابطه بین رفتارهای عادلانه معلم تربیت بدنی و مشارکت ورزشی را میانجی گری کردند. معلمان تربیت بدنی با رفتارهای عدالت محور قوی، می توانند مشارکت دانش آموزان را در کلاس های تربیت بدنی افزایش دهند. بنابراین، ضروری است که معلمان تربیت بدنی به رفتارهای حمایتی و عدالت محور توجه کنند تا انگیزه و مشارکت ورزشی دانش آموزان را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

رفتار عادلانه ، معلم تربیت بدنی ، خودکارآمدی ، شایستگی بدنی ، مشارکت ورزشی