تاثیر انواع طراحی حفره دسترسی بر مقاومت شکست دندان های ترمیم شده با کامپوزیت بالک فیل

مقدمه: طراحی حفره دسترسی در درمان های اندودنتیک، نقش مهمی در حفظ ساختار دندانی و افزایش مقاومت به شکست دندان دارد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر انواع طراحی حفره دسترسی truss access) و (conventional در حفراتMOD، بر مقاومت شکست دندان های ترمیم شده با کامپوزیت بالک فیل انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی-تجربی، تعداد ۴۰ دندان عاری از پوسیدگی، ترک، سایش و نواقص تکاملی انتخاب شدند؛ دندان ها به صورت تصادفی به چهار گروه ۱۰ تایی تقسیم شدند: گروه Truss Access در حفره MOD که مینا و عاج باقی مانده (TA.E&D)، گروه  Truss Access در حفره MOD که عاج باقی مانده (TA.Dentin)، گروه حفره دسترسیConventional در حفره MOD  و گروه کنترل(دندان های سالم) . حفرات با کامپوزیت بالک فیل ترمیم شدند. سپس مقاومت به شکست نمونه ها با واحد نیوتن اندازه گیری و الگوی شکست و قابلیت ترمیم پذیری یا غیر قابل ترمیم بودن هر نمونه بررسی شد.  برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد و سطح معناداری ۰۵/۰ تعیین گردید.یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که بیشترین میزان مقاومت به شکست مربوط به گروه کنترل (۱۸۷۵نیوتون) و کمترین میزان مربوط به گروه conventional (۱۶۸۵نیوتون) بود، با این وجود بین هیچ کدام از گروه های دندانی از نظر مقاومت به شکست تفاوت معنی داری وجود نداشت. همچنین از نظر قابل ترمیم بودن دندان ها، گروه های کنترل و TA.E&D دارای ۹۰ درصد دندان های قابل ترمیم، گروه TA.Dentin دارای ۸۰ درصد و گروه Conventional دارای ۵۰ درصد دندان های قابل ترمیم بودند. نتیجه گیری: اگرچه نحوه تراش حفره دسترسی و ترمیم بر مقاومت به شکست دندان ها تاثیر قابل توجهی نداشت؛ ولی بر قابلیت ترمیم دندان ها تاثیر داشته و گروه هایی که حفره دسترسی truss access  داشتند، نسبت به حفرات دسترسی Conventional، بعد از ترمیم با مواد بالک فیل، شکست های قابل ترمیم بیشتری داشتند.

کلیدواژه ها:

تهیه حفره دسترسی اندودانتیک ، کامپوزیت رزین ، مقاومت به شکست ، قابلیت ترمیم پذیری