جوانی جمعیت در ایران، سرمایه ای راهبردی برای توسعه ملی

دردهه های اخیر، ساختار جمعیتی ایران با کاهش نرخ باروری، افزایش سن ازدواج، و تغییر سبک زندگی جوانان دستخوش تحولاتی اساسی شده است. این روند،کشور رابه تدریج به سمت سالمندی جمعیت سوق می دهد وفرصتهای ناشی ازپنجره جمعیتی رامحدود می سازد. پژوهش حاضربا هدف بررسی نقش جمعیت جوان ایران درتحقق توسعه ملی و ارائه راهکارهای سیاستی برای حفظ و بهره برداری از این سرمایه انسانی انجام شده است. این تحقیق از نوع کاربردی توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از داده های آماری مرکز آمار ایران، گزارش های رسمی، و منابع علمی داخلی و بین المللی، به تحلیل وضعیت موجود، ارزیابی سیاستهای اجرایی، و بررسی نظریه های مرتبط با جمعیت شناسی وتوسعه پایدارپرداخته است. جامعه آماری شامل جمعیت جوان ایران دربازه سنی ۱۵ تا ۳۰ سال بوده و ابزارهای پژوهش شامل فرم های استخراج داده، جدول های مقایسه ای، و چارچوب نظری علمی بوده اند. یافته های تحقیق نشان می دهد که ایران در حال عبور از مرحله جوانی جمعیت به سمت سالمندی است. کاهش نرخ باروری، افزایش بیکاری جوانان، و ضعف در اجرای سیاستهای حمایتی، از جمله چالش های اصلی در مسیر حفظ ساختار جوان جمعیت هستند. درعین حال، جمعیت جوان ایران دارای ظرفیتهای گسترده ای در حوزه نوآوری، کار آفرینی، مشارکت اجتماعی و تولید دانش است که درصورت مدیریت صحیح، می تواند به موتورمحرک توسعه ملی تبدیل شود. درپایان، مجموعه ای از پیشنهادهای اجرایی در حوزه های اقتصادی، فرهنگی، آموزشی و حقوقی ارائه شده تا سیاست گذاران بتوانند بانگاهی جامع و آینده نگر، از فرصت جوانی جمعیت درمسیرتوسعه پایدارکشور بهره برداری کنند.دردهه های اخیر، ساختار جمعیتی ایران با کاهش نرخ باروری، افزایش سن ازدواج، و تغییر سبک زندگی جوانان دستخوش تحولاتی اساسی شده است. این روند،کشور رابه تدریج به سمت سالمندی جمعیت سوق می دهد وفرصتهای ناشی ازپنجره جمعیتی رامحدود می سازد. پژوهش حاضربا هدف بررسی نقش جمعیت جوان ایران درتحقق توسعه ملی و ارائه راهکارهای سیاستی برای حفظ و بهره برداری از این سرمایه انسانی انجام شده است. این تحقیق از نوع کاربردی توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از داده های آماری مرکز آمار ایران، گزارش های رسمی، و منابع علمی داخلی و بین المللی، به تحلیل وضعیت موجود، ارزیابی سیاستهای اجرایی، و بررسی نظریه های مرتبط با جمعیت شناسی وتوسعه پایدارپرداخته است. جامعه آماری شامل جمعیت جوان ایران دربازه سنی ۱۵ تا ۳۰ سال بوده و ابزارهای پژوهش شامل فرم های استخراج داده، جدول های مقایسه ای، و چارچوب نظری علمی بوده اند. یافته های تحقیق نشان می دهد که ایران در حال عبور از مرحله جوانی جمعیت به سمت سالمندی است. کاهش نرخ باروری، افزایش بیکاری جوانان، و ضعف در اجرای سیاستهای حمایتی، از جمله چالش های اصلی در مسیر حفظ ساختار جوان جمعیت هستند. درعین حال، جمعیت جوان ایران دارای ظرفیتهای گسترده ای در حوزه نوآوری، کار آفرینی، مشارکت اجتماعی و تولید دانش است که درصورت مدیریت صحیح، می تواند به موتورمحرک توسعه ملی تبدیل شود. درپایان، مجموعه ای از پیشنهادهای اجرایی در حوزه های اقتصادی، فرهنگی، آموزشی و حقوقی ارائه شده تا سیاست گذاران بتوانند بانگاهی جامع و آینده نگر، از فرصت جوانی جمعیت درمسیرتوسعه پایدارکشور بهره برداری کنند.

کلیدواژه ها:

جوانی جمعیت ، پنجره جمعیتی ، نرخ باروری ، سالمندی جمعیت