ارائه الگوی آموزش نیروی فنی برای مراکز صنعتی کشور با الگو برداری از کشورهای صنعتی پیشرو(کشورهای اسکاندیناوی ، آلمان، ژاپن، کره جنوبی، چین)

هدف تحقیق:این تحقیق با هدف بررسی شکاف میان نظام آموزش فنی وحرفه ای ایران و نیازهای واقعی صنعت و ارائه راهکارهایی برای طراحی یک الگوی بومی آموزش مهارتی انجام شده است. هدف تحقیق:این تحقیق با هدف بررسی شکاف میان نظام آموزش فنی وحرفه ای ایران و نیازهای واقعی صنعت و ارائه راهکارهایی برای طراحی یک الگوی بومی آموزش مهارتی انجام شده است. روش تحقیق: این تحقیق از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام می شود. برای گردآوری داده ها از روش های مطالعه اسناد و منابع کتابخانه ای ، تحلیل تطبیقی مدل های جهانی آموزش فنی ، مصاحبه با کارشناسان صنعت و آموزش و پرسش نامه برای ارزیابی نیازهای مراکز صنعتی استفاده شده است.یافته ها: یافته ها نشان می دهندکه آموزش فنی در ایران با چالش هایی نظیر محتوای نظری،فرسودگی زیرساختها، ضعف درتربیت مربیان و نبود تعامل ساختاری با صنعت مواجه است.درمقابل مطالعه تطبیقی مدل های آموزشی در کشورهای صنعتی پیشرو مانند کشورهای اسکاندیناوی ،آلمان، ژاپن، کره جنوبی و چین نشان داد که تعامل مستقیم میان صنعت و آموزش، عامل کلیدی موفقیت این کشورهاست. داده های میدانی تحقیق نیز تایید کردند که صنایع داخلی علاقه مند به جذب نیروی ماهر هستند و ظرفیت هایی مانند شهرکهای صنعتی و مراکز آموزش فنی در ایران وجود دارد. بر اساس تحلیل نظری وتجربی، سه فرضیه اصلی تحقیق، لزوم تعامل صنعت و آموزش، نیاز به بازنگری ساختاری و محتوایی و امکان طراحی الگوی بومی،به طورکامل تایید شدند نتیجه گیری:.درنتیجه، پیشنهاد می شودکه آموزش فنی در ایران از طریق اصلاحات ساختاری، محتوایی و انسانی و با مشارکت سه جانبه دولت، صنعت و مراکز آموزشی متحول شود.

کلیدواژه ها:

آموزش فنی و حرفه ای ، ، آموزش مهارتی ، اصلاحات آموزشی ، الگوی بومی ، تعامل صنعت و آموزش