اثر تمرین هوازی به همراه سلول های بنیادی بر سطوح برخی از شاخص های اکسایشی- ضداکسایشی بافت قلب موش مدل استئوآرتریت

استئوآرتریت یک بیماری پیشرونده و تخریب کننده مفصل است. در این مطالعه تاثیر سلول های بنیادی مزانشیمی و تمرین هوازی بر روی شاخص های اکسایشی (MDA) و ضد اکسایشی (CAT, SOD) در بافت قلب موش های مدل استئوآرتریت مورد بررسی قرار گرفته است.استئوآرتریت یک بیماری پیشرونده و تخریب کننده مفصل است. در این مطالعه تاثیر سلول های بنیادی مزانشیمی و تمرین هوازی بر روی شاخص های اکسایشی (MDA) و ضد اکسایشی (CAT, SOD) در بافت قلب موش های مدل استئوآرتریت مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روشها : در این مطالعه تجربی، تعداد ۴۲ موش نر به دو گروه استئوآرتریت (۳۵n=) و کنترل سالم (۷n=) تقسیم شدند. استئوآرتریت از طریق جراحی در موش ها القاء و سپس موش های مدل استئوآرتریت به ۵ زیر گروه ۷ سری شامل کنترل، سالین، سلول بنیادی، تمرین هوازی و سلول بنیادی + تمرین هوازی، تقسیم شدند. برنامه تمرین هوازی به مدت ۸ هفته و ۳ جلسه در هفته انجام شد. شاخص های SOD ،CAT و MDA بافت قلب موش ها به روش الایزا اندازه گیری شد. نتایج با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یکراهه تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: غلظت MDAدر گروه های کنترل بیمار و سالین در مقایسه با سایر گروه ها به طور معنی داری بیشتر و غلظت های SODوCAT در گروه های کنترل بیمار و سالین در مقایسه با سایر گروه ها به طور معنی داری کمتر بود (P<۰.۰۰۱). تمرین هوازی و سلول بنیادی به تنهایی و یا تمرین هوازی همراه با سلول بنیادی، سبب افزایش معنی داری در غلظت های (SOD،CAT) و کاهش معنی داری در غلظت MDA گردید (P<۰.۰۰۱). نتیجه گیری: استئوآرتریت سبب افزایش اکسایش سلول های قلبی می گردد. اگرچه سلول بنیادی دارای اثرات ضد اکسایشی می باشد، اما درمان ترکیبی آن با تمرین هوازی موثرتر می باشد.

کلیدواژه ها:

استئوآرتریت ، استرس اکسایشی ، سلول بنیادی ، تمرین هوازی