اصلاح سیستم ارزشیابی: گذار از سنجش حافظه به سنجش تحلیل، استدلال و حل مسئله

سیستم ارزشیابی و سنجش، به عنوان موتور محرک نظام آموزشی، نقشی تعیین کننده در جهت گیری روش های تدریس و نوع یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. هدف این پژوهش، نقد ساختار سنتی ارزشیابی مبتنی بر بازتولید اطلاعات و ارائه چارچوبی برای اصلاح آزمون های نهایی و کنکور سراسری بر اساس سنجش تفکر تحلیلی، استدلال و مهارت های حل مسئله است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مرور نظام مند پیشینه پژوهش، به بررسی آسیب های آزمون های فعلی و تبیین اصول طراحی آزمون های استاندارد می پردازد. یافته ها نشان می دهد که آزمون های چندگزینه ای محض و حفظی، باعث سطحی نگری و کاهش انگیزه تفکر در دانش آموزان می شوند. در مقابل، آزمون هایی که شامل سوالات بازپاسخ، سناریوهای واقعی و سوالات زمینه محور هستند، توانایی های شناختی بالاتر را می سنجند و معلمان را به سمت روش های تدریس فعال سوق می دهند. در نهایت، پیشنهادات کاربردی برای سیاست گذاران، طراحان سوال و معلمان جهت بازطراحی نظام ارزشیابی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی آموزشی ، اصلاح آزمون ها ، کنکور ، تحلیل و استدلال ، حل مسئله ، سنجش شناختی ، یادگیری عمیق.