نقش معلم در پرورش روحیه کنجکاوی علمی دانش آموزان

کنجکاوی علمی یکی از ارکان اساسی یادگیری معنادار و توسعه تفکر علمی در دانش آموزان به شمار می رود و نقش معلم در شکل دهی و تقویت این ویژگی انکارناپذیر است. هدف از این مقاله، بررسی نقش معلم در پرورش روحیه کنجکاوی علمی دانش آموزان و تبیین راهبردهای آموزشی موثر در این زمینه است. در این پژوهش، با تمرکز بر مولفه هایی نظیر شیوه های تدریس فعال، نوع تعامل معلم با دانش آموزان، تشویق پرسش گری و ایجاد فضای یادگیری حمایتی، تاثیر رفتار و عملکرد معلم بر انگیزش علمی دانش آموزان مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که معلمانی که از روش های مبتنی بر گفت وگو، یادگیری اکتشافی و مسئله محور استفاده می کنند، زمینه لازم برای بروز و رشد کنجکاوی علمی را فراهم می سازند. در مقابل، رویکردهای آموزشی بازدارنده و حافظه محور می تواند این روحیه را تضعیف کند. بر این اساس، توجه به نقش معلم در پرورش کنجکاوی علمی، راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری و تربیت دانش آموزانی خلاق و پرسشگر محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، کنجکاوی علمی ، یادگیری اکتشافی ، پرسش گری ، تفکر علمی ، دانش آموز