بررسی طرح جمع آوری و هدایت آب های سطحی شهر آستانه اشرفیه

شهری شدن مهم ترین عامل نابسامانی چرخه هیدرولوژی حوضه آبریز است که باعث افزایش وقوع سیل های بزرگ و آب گرفتگی های وسیع در سطح شهرها می شود. جمع آوری و هدایت آب های سطحی در حوضه های شهری همواره با محدودیت هایی از قبیل وجود شبکه مختلط جمع آوری فاضلاب سنتی، سطح آب زیرزمینی بالا، شیب کم معابر و سطوح شهری، محل تخلیه و درنظرگرفتن حداقل و حداکثر شیب مجاز مجاری، جهت و امتداد خیابان های اصلی و فرعی، طرح توسعه شهری، شبکه فاضلاب بهداشتی، شبکه آب رسانی شهری، شبکه گازرسانی، شبکه مخابرات، خطوط فشارقوی برق روبرو می باشد. شهرستان آستانه اشرفیه به خاطرداشتن چندین رودخانه در اطراف خود، یکی از شهرستان های سرسبز استان گیلان محسوب می شود که همین رودخانه ها و کانال ها در شرایط سیلابی موجب تهدید و بحران می شود. بافت شهری درحال توسعه شهر آستانه اشرفیه و نبود زیرساخت های مناسب و عدم بهره برداری و نگهداری از زیرساخت های موجود باعث به وجود آمدن مشکلات فراوانی در این شهر شده است. مساحت محدوده های آبگیر باتوجه به شبکه فاضلاب سنتی موجود در این محدوده با استفاده از نقشه های توپوگرافی به دست می آید. سیستم جمع آوری آب های سطحی هر شهر که به کلیه فعالیت های شهری خدمات می دهد خود موضوع قابل توجهی است و جزئی از روند برنامه ریزی شهری محسوب می گردد. طراحی سیستم جمع آوری آب های سطحی در شهرها ارتباط بسیار نزدیکی با طرح ریزی شهری دارد و عملا بخشی از آن تلقی می شود. دستیابی به شبکه جمع آوری آب های سطحی با طرحی اصولی و علمی به عنوان یکی از مهم ترین اجزای بخش سیستم رفاهی اجتماعی شهر آستانه اشرفیه در جهت کارکردی مطلوب و سامانمند برای حل مشکل آب گرفتگی یکی از پرباران ترین شهرهای کشور می باشد تا بدین وسیله روانابی که از سطوح غیرقابل نفوذ جریان می یابد به درستی جمع آوری و به سمت خروجی هدایت کرد.

کلیدواژه ها:

محیط زیست ، جمع آوری آب های سطحی ، رواناب ، سیلاب ، آب گرفتگی